ile tu jest samotnych kobiet?

czemu jesteście samotne? czy robiłyście coś w kierunku żeby to zmienić ?

robiłam coś, ale przestałam, bo efekty były marne:D postanowiłam pogodzić się z tym stanem samotności i już nie czekam ani się nie spodziewam, że to się zmieni...

a gdzie szukałaś faceta? oraz kogo szukasz?

ej nie należy się poddawać ;)

ukropia skąd jesteś ?

bawiłam się z netowe znajomości, ale szybko się rozpadały i dałam spokój, jestem z centrum polski

bawiłam się w netowe znajomości, ale szybko upadały, więc dałam spokój, jestem z centrum i nie poddałam się, po prostu pozbawiłam się złudzeń nie każdy ma tą swoją "drugą połówkę"

co się dzieje z tą kafe wrrrr sorki za dubla

no nie wiem czy tak fajnie być samemu? A rodzina Ci nie zadaje poraz tysięczny pytania masz kogoś. Jeszcze mogą Cię próbowaćz kimś sfatać. No i nic przyjemnego wracał do mieszkania i być tam samemu .

ukropia - witaj w klubie ;)

ok. też mi się tak dubluje czasem.

kapselko - demonizujesz. może nie jest to szczyt marzeń ale powrót do pustego mieszkania to tez nie powód zeby się ciąć ;p

no może trochę.

moja rodzina nie jest upierdliwa w tym względzie, jeszcze nigdy nie zadano mi pytania typu "a ty kiedy za mąż?" po prostu moja sprawa i tyle...jedni spotykają tą właściwą osobę, inni nie, zawsze robiłam sobie nadzieję, w liceum na pewno kogoś poznam, na studiach na pewno kogoś poznam....tja

jestem typem odludka, pewnie to dlatego jestem sama...choć ludzi ogólnie lubię, ale wolę trzymać na pewien dystans

właśnie na studiach kogoś poznać to najłatwiej potem to już problem z tego powodu że większość fajnych facetów już zajęta.

uuu to luz masz. mój papa dzwoni do mnie co kilka dni i pyta czy juz kogoś poznałam i każe wychodzić do kawiarni bo podobno to dobre miejsce. ha ha ha W 1952 może i tak...

e to tylko dzwonią ja już dwa tzw sfatania przeżyłem:)

to że fajni już zajęci to wiem, więc skoro skończyłam mgr i nadal jestem sama, poszłam na doktorat, a podobno faceci stronią od wykształconych kobiet, więc że tak powiem moje szanse na poznanie kogoś kto będzie mnie chciał i będzie w miarę fajny i normalny spadły do zera, no ale cóż...życie

maja to nie zazdroszczę...ja już wiem, że na chama to się wymarzonego nie znajdzie;) albo sam się zjawi albo dupa zimna

mnie nie swatają bo się boją tego co mogłabym powiedzieć.. ;))

ukropia - wiem, że na siłę to nic nie będzie. powiedz to moim rodzicom. Z ich punktu widzenia jestem ułomna i traktują mnie jak kalekę. Przykre to. Bardzo. Zgadzam się z Tobą, że fajni faceci juz zajęci. Zresztą myślę, że z facetami jest inaczej trochę bo oni w wieku 31 czy 35 lat są ok a kobiety... już sie węszy, że co z nią nie tak, że sama, że bez dziecka i takie tam..

maja no zgadza się, poza tym, taki facet w wieku 30-35 może sobie pozwolić na młodszą dziewczynę, nawet o 10 lat i nikt afery nie będzie robił, poza tym tacy ludzie jakoś się dogadują i mogą stworzyć jakiś związek, a kobieta ok 30 letnia jak ma się spotykać z 10 lat młodszym? Fakt są wyjątki, ale no właśnie...to wyjątki są

no nie wiem faceta to wtedy zaczyna rodzina kombinować z kim go zesfatać. No i kobiety do takich po 30 też nieufnie podchodzą

no to znam taką co ma teraz 31 lat a faceta ma 28lat

a może czas pojawić się moje drogie w biurze matrymonialnym

hmmm ;) się rozmarzyłam. tez bym mogła mieć takiego 28-29 lat ;p

3 lata różnicy to nie koniec świata... biuro matrymonialne? przecież ja nie szukam męża:D:D za młoda jestem na coś takiego:P

marzenia dobra rzecz;) czas je urealnić;)