Jest ich dwóch....

Ona czeka, miesiącami. I tak sobie myśli, czy to jest problem czy tylko imaginacja. Myśli czy by się tu nie zwierzyć, smutno jej przecież i gryzie ją od środka. W jej życiu pojawił się Y. Y najpierw był zwykłym znajomym, w miarę upływu czasu dobrym kolegą, później uznała go za swojego przyjaciela... ale ostatnio jest coś nie tak, chyba czuje do niego coś więcej. Ale wstydzi mu się to powiedzieć. Powoli zaczyna unikać, rozluźniać relacje, ale to nie pomaga. Aż się spotykają, znów jest tak jak dawniej, razem sobie żartują, razem wychodzą, znów razem spędzają świetnie czas. I ona boi mu się powiedzieć, co czuje, bo nie chce tracić tych chwil spędzonych razem. Ale też bije się z tym, co ma zrobić, odejść i uciec? Ma ochotę uciec albo dostać amnezji wstecz. Co więcej jest Z, który o nią zabiega. Też miło się z nim rozmawia, może dzięki niemu zapomni o y i będzie mogla się z nim normalnie przyjaźnić ? Z. to naprawdę dobry chłopak, idealny materiał do bycia razem. Y jest dość niepoważny, nie umie okazać, że mu na kimś zależy, Z. potrafi... I czuje sie jak w pulapce. Troche jak bez wyjscia...