Zawiść przyjaciółki

Piszę, bo jest mi bardzo ciężko... Właściwie to nawet nie wiem co robić a czego nie robić, jak się zachować? Jestem na prawdę zagubiona i potrzebuję subiektywnych opinii, rad... czegokolwiek... Historia jest bardzo długa a podobno najlepiej jest zacząć od początku- ja postaram się skrócić to do tzw. "minimum" -o ile jest to wogóle możliwe. Jeszcze kilka miesięcy temu byłam pewna, że mam przyjaciółkę...Poróżnił nas mężczyzna. Ze względu na to, że dłuższy czas byłam sama (podobnie zresztą jak ona, tyle, że jej sytuacja jest o tyle inna, że już jest mamą ) oznajmiła mi, że ma znajomą, która szuka "dobrej dziewczyny dla jej przyjaciela" i chce żebyśmy zaaranżowali spotkanie... Od samego początku nie podobało mi się to, zabawy typu "swatanie" raczej mnie nie pociągały. Ostatecznie spotkaliśmy się wszyscy razem. Moja "przyjaciółka" od samego początku zachowywała się bardzo dziwnie, wręcz mnie ośmieszała, docinała... siebie stawiała w centrum uwagi. Szybko się domyśliłam o co chodziło. Otóż sama go chciała poznać a moja osoba była tylko pretekstem, bo jak się później okazało on nie jest w stanie zaakceptowac kobiety z dzieckiem. Mimo wszystko ona była "och i ach..." a ja byłam ciągle tą gorszą... Znajomość ciągnęła się dalej. Oczywiście zarówno ja jak i ona miałyśmy z Nim kontakt. Z jej ust ciągle słyszałam "Ta moja znajoma mówiła, że podobasz mu się, ale o mnie to mówił, że jestem super..." itp. itd. W końcu odcięłam się od Niej , od Niego zresztą też... Nie potrzebowałam jakiś toksycznych trójkątów. Jednak on nie rezygnował, dzwonił, proponował spotkania i tak w końcu po pewnym czasie zaczeliśmy być razem. Moja eks przyjaciółka nie utrzymywała z nami kontaktu. Któregoś dnia zadzwoniła do mojego mężczyzny, "bo ma wspaniałą koleżankę dla niego"... Koszmar zaczął się, gdy on ją zlekceważył a ona dowiedziała się, że jesteśmy razem... Zaczęła knuć jakieś intrygi, wydzwaniała, podstawiała jakieś dziewczyny z którymi rzekomo mój partner miał się spotkać a gdy to nie przyniosło efektów zadzwoniła do Niego i opowiedziała wszystkie moje tajemnice, dodatkowo musiała je urozmaicić i dodać fałszywe ale "jakże ciekawe" wątki od siebie... Dużo mogłabym pisać... Właśnie rozpada mi się związek, na którym na prawdę szczerze mi zależy... a ja się po prostu temu przyglądam i czuję bezsilność? Jak walczyć z Jej plotkami... Mam odwdzięczyć się i powiedzieć mu o tym jak ona wypiera się własnego dziecka, jak ocenia ludzi zasobem ich portfelii, jak udaje kogoś kim nie jest...? Nigdy nic złego na Jej temat nie powiedziałam, zawsze życzyłam jak najlepiej mimo tego, że znajomi mówili mi i ostrzegali, że ona po prostu mnie wykorzystuje, że wysługuje się mną w wielu sytuacjach. Dopiero teraz rozumiem ich ostrzeżenia. A z drugiej strony czy ten mężczynza, na którym mi zależy zasługuje na moją uwagę ? Dlaczego wogole kontynuuje znajomość z nią, dlaczego nie stanie po mojej stronie i nie powie "Przestan tak ją obrażać , pozwól, że sam ją poznam...". Myślę, że powinnam wspomnieć o jeszcze jednej bardzo istotnej rzeczy , w tym wszystkim. On ma problem z alkoholem, nadużywa go i to w dużych ilościach. Tzn. odkąd zaczeliśmy być razem nie pił kilka miesięcy... Myślałam, że wspólnie pokonamy jego nałóg, że mu pomogę. Po "plotkarskiej akcji" miał 5cio dniowy ciąg :( Od 3 dni dochodzi do siebie a do mnie jedynie pisze smsy w stylu "już delikatnie lepiej, jakoś to będzie, zadzwonie jutro, wszystko ok, pa , pozdrawiam..." Streszczam je, ale rzecz w tym, ze są bardzo oficjalne. Wiem, że to co tu napisałam dla niektórych może wydać się "masłem maślanym", tylko, że ciężko jest tak krótko wszystko streścić i w kilku słowach przelać na ekran... :(