na granicy depresji ?

Uświadomiłam sobie,że jestem na granicy depresji. Czuję się samotna, żałosna i beznadziejna. Mój mąż bardziej interesuje się swoimi kumplami i babeczkami z knajpy w której spędza każde popołudnie, niż mną i dziećmi. Ja doszłam do tego że nie mam żadnych !!! nie tylko przyjaciół ale nawet znajomych. Nie mam do kogo zadzwonić z kim pogadać czy poprostu wyjśc z domu. Jeśli wychodzę to na imprezy ze znajomymi męża którzy mnie raczej nie lubią , bo oni nie mają dzieci całymi tygodniami balują piją i świetnie się ze sobą czują ( w tym mój mąż) a ja wiecznie trzeźwa i zajęta problemami dzieci - ich to nie interesuje oczywiście, więc wydaję im się nudna itd itd. Doszło do tego że ciągle jeswtem wkurzona i sama siebie nie lubię. Pracuję w firmie męża i nie ma tam nikogo więcej więc nawet nie mam oderwania w pracy. Nie wiem, nie wiem co mam dalej robić ale moje życie ...

mam podobnie

Nie lubisz znajomych męża i wydaje Ci się, że oni też Cię nie lubią. Tymczasem wcale tak nie musi być. Może wydajesz się ciągle naburmuszona, bez humoru, nigdy nic ciekawego nie opowiesz i nie śmiejesz się z ich żartów.Może Cie nie znają, bo nie dałaś się poznać. Może sprawiasz wrażenie niedostępnej.Warto czasem popuścić wodze, założyć się z samą sobą -dziś zrobię wszystko aby wieczór był udany. Skoro nie mają dzieci to nic w tym temacie nie potrafią powiedzieć i nie dziwi to, że takim tematem do nich nie trafiasz. Z pewnością jest coś, o czym Ty i oni możecie wspólnie porozmawiać. Jesteś zła na siebie. Chodzisz jak chmura gradowa i o to też jesteś na siebie zła - że jesteś w podłym nastroju i nie potrafisz zachowywać się inaczej. I tak kółko się zamyka. I taką atmosferę rozsiewasz wokół. Wcale nie jesteś zła. Każdy ma czasami dosyć innych. Bywa zazdrosny o znajomości małżonka, bo sam nie ma żadnych znajomych. Jest znudzony i wydaje mu się, że coś mu ucieka, albo, że to nie tak miało być.

przeczytaj ten topik moze sie czegos dowiesz http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=4352753&start=0

Pokochac siebie to poczatek romansu na cale zycie! a moze warto pomyslec o zmianie pracy, zyskasz wlasne grono znajomych??/

czy jest ktoś kto chciałby o tym pogadać?jestem dziś pierwszy raz na tym forum i szczerze mówiąc nie wiem od czego zacząć?może ktoś ma ochotę pogadać?

Chmurka to witamy na forum

czy to wszystko?podajcie wskazówki jak z kimś pogadać?

wskazówek nie ma ,ale raczej tu nie zamieszczaj zdjec

dzięki za dobrą radę!

A moze masz po prostu zly dzien i wszystko tak czarno widzisz? JA tak mam czasami

a i ja mam podobne zycie z ta roznica ze juz bez meza...chcesz pogadac to tu moj nr gg 611568 pisz smialo zawsze mozemy pogadac;-)

Hej. Dobrze to znam. Czuje sie beznadziejna i do niczego. nie potrafie sobie z tym poradzic. Nie umiem cieszyc sie zyciem. I mam ogromne wyrzuty sumienia z tego powodu, bo mam dobrego meza i 2 coreczki, ktorych tak bardzo kocham. Nie umiem o rozmawiac.

zalogowałam się. Zapomniałam dodac ze mam 30 lat. Pracuje dopiero od pół roku i jestem zmuszona do zerwania umowy przez szefa chama, ktory jeszcze poglebil moja depresje. jestem beznadziejna. Powinnam szukac pomocy , ale nawet tego nie potrafie zrobic

zalogowałam się. Zapomniałam dodac ze mam 30 lat. Pracuje dopiero od pół roku i jestem zmuszona do zerwania umowy przez szefa chama, ktory jeszcze poglebil moja depresje. jestem beznadziejna. Powinnam szukac pomocy , ale nawet tego nie potrafie zrobic

czesto miewam takie stany, ale z nich wychodze narazie sama, może pomogę

nie można być albo sie jest albo nie tak samo nie mozna byc w ciazy i nie byc w ciazy

up