pomozcie,pocieszcie...

sprawa jest glupia-ponad 3 lata temu mialam super faceta,bardzo go kochalam....wszystko bylo piekniej niz w bajce,mielismy razem zamieszkac,pobrac sie...pewnej soboty nie mial mnie kto zawiesc do niego-zadzwonilam i mu powiedzialam o tym.nie mialam wtedy prawa jazdy.a on mi powiedzial ze to koniec,ze bawie sie nim...ze dluzej tego nie zniesie...wcale tak nie bylo...zostawil mnie wtedy a ja jeszcze kilka dlugich tygodni pisalam esy probowalam sie z nim zobaczyc,ratowac to...wszystko olal..moja przyjaciolka z ktora on pracowal mowila mi ze chodzil zalamany itd...a teraz??ma juz swoja rodzine.a ja mimo ze go juz nie kocham,nie chcialabym nawet go juz zobaczyc na oczy wciaz mam straszliwy zal i boli mnie to tak bardzo..nie rozumiem czemu tak sie stalo,nie umiem juz tak pokochac,nie umiem nawet troche pokochac...gdy tylko o tym pomysle placze.choc o nim mysle rzadko ale gdy ktos stara sie umowic ze mna czuje odraze,wszystko mi sie przypomina i rycze.spotykalam sie z wieloma facetami od tamtej pory i choc byli mili nie umiem nikogo pokochac...czy to kiedys minie??dzis boli tak jak wtedy-tyle ze juz nie tesknie,nie kocham..