moje życie jest bez sensu

Moja historia zaczęła się pół roku temu. Jedna z dziewczyn z mojej szkoły spodobała mi się, ale nie byłem pewien czy ją kocham, a angażuje się dopiero jak mam pewność. Po tym jak jednego dnia przyśniła mi się, a później cały czas o niej myślałem wiedziałem, że jestem zakochany. Zacząłem do niej pisać na nk, ona pisała że mnie nie zna, a ja, że bardzo chciałbym ją poznać. Później w szkole odniosłem wrażenie jakby sama pomagała mi, abym do niej podszedł, tzn. często przechodziła obok mnie sama, siadała niedaleko itp. a ja jak jakiś debil nic nie zrobiłem, pewnie pomyślała że ją oszukałem, albo że jestem jakąś pipą. Nie chciałem tego zrobić przy wszystkich bo ne byłem szczególnie lubiany w klasie i nie chciałem, aby ktoś mnie skompromitował. Dziewczyna bowiem była najpiękniejsza i ktoś komu ona też się podoba mógłby mi zaszkodzić. Mimo wszystko jestem głupi że tak zrobiłem. Później nadal z nią pisałem, ona napisała że nie wie co ma o tym wszystkim myśleć. Ja coś żeby się ze mną spotkała bez nikogo, oczywiście nie zgodziła się, nic dziwnego. Pisałem dla niej wiersze, marzyłem o niej, byłem na siebie wściekły. Po jakimś czasie (po pół roku) podszedłem do niej jak sama wracała do domu, zaskoczyłem ją. W dodatku byłem sztywny jak kołek i nie wiedziałem co mówić. Żal. Dodam , że od samego początku pisania podrywała mnie wzrokim. Po pewnym czasie pisania z nią napisała tak jak na samym początku abym dał jej spokój, czułem że nie mam żadnych szans. Poprosłem ją o ostatnie spotkanie w którym miałem powiedzieć coś ważnego, nie zgodziła się. Jakiej pół roku temu znów do niej podszedłem jak wracała z koleżankami do domu, porozmawiałem trochę z nią osobiście. Lepiej mi to szło niż za pierwszym razem, ale miałem pecha bo musiała iść do koleżanki po zeszyt, wiem że nie kłamała. Dzień później w szkole znów dawała mi szanse, a ja znów ich nie wykorzystałem. Wiem że jestem żałosnym debilem. Ostatecznym ciosem który zamknął mi do niej drogę był fakt że ok. 4 miesiące temu widziałem ją z chłopakiem z naszej szkoły, napisałem jej że już dam jej spokój. Ona jest z nim do dzisiejszego dnia. Nie zasługuje na słowa otuchy, ale proszę o rady jak przestać ją kochać, bo kiedy wydaje mi się że już, uczucia te powracają i zatruwają mi życie na dłuższy czas. Nadal ją kocham.

ps. widziałem ją jak się z nim całuje

odpiszcie

proszę odpiszcie

Z tego, co tutaj przeczytałam, wnioskuję, że zakochałeś się w niej, bo wyłącznie była ładna, a ona się tylko tobą bawiła... niestety...

Każde uczucie kiedyś przechodzi, ale te największe wspomina się do końca zycia. Może to banalne, ale czas naprawdę leczy rany