Zespół Aspergera

nie rozpoznawanie twarzy i mimiki twarzy, często - nadpobudliwość z tym nierozpoznawaniem mimiki to nie u każdego - u mnie tego nie ma. Często nadpobudliwość - ale może być też apatia... I przede wszystkim - te wszystkie rzeczy musza być już od urodzenia... Inteligencja nie zawsze b. wysoka, ale specyficzna, musi być w normie Ja mam np. też wyostrzone zmysły - dotyku, węchu, wzroku i słuchu Nie lubię okazywania czułości, jak ktoś siada za blisko, itp.

ile lat ma Twoje dziecko? czy mieszkasz w miejscu , gdzie jest szkoła integracyjna? Dziecku z tym zespołem potrzebne jest przede wszystkim uspołecznienie , bo na tym poziomie są największe trudności- z zewnątrz wydaje się , jakby to były osoby nastawione głównie na nadawanie- elokwentne wypowiedzi które prowadzą do tego , by się "nakręcać".Poszukaj ośrodków które pracują z autystykami(np. Synapsis, ośrodki w Gdansku i Krakowie też są bardzo dobre). Z autyzmu nie można "wyleczyć"- ale można nauczyć te osoby normalnie funkcjonować. Najtrudniejsze jest dla nich budowanie relacji społecznych.

Gdybym miała odpowiedzieć ogólnikowo, to jest to takie poczucie niesprawiedliwości... W takim sensie, że do mnie jest jakby inna instrukcja obsługi niż do normalnego człowieka. To sprawia, że i inni ludzie nie mogą mnie zrozumieć i mi samej trudniej jest rozeznać się w swojej emocjonalności. Nie znaczy to że czuję się gorsza (przynajmniej nie zawsze), ale czasami mam wrażenie, że ja, w przeciwieństwie do innych muszę do wszystkiego dochodzić okrężną drogą

i najważniejsze chyba ze wszystkiego- proszę nie brać na siebie zbyt wiele, inni ludzie potrafią pomóc.

kot dziękuje CI :) To ja mam zespół aspergera, mam 26 lat. Powiedz sa jakieś plusy? Z jednej strony czuję ulgę, bo wiem, co mi jest i myślę, że będzie lżej, a z drugiej strony boję się, ze nie dam rady. Mam męża i 2-letnie dziecko, boje się że ich stracę.

Ja byłam z facetem, który to miał. Na początku myślałam, że miłość może wszystko - ale niestety, nie podołałam. Nie byłam w stanie z nim być, i miłość minęła - nie dałam rady, stwierdziłam że nie jestem matką Teresą żeby się poświęcać dla kogoś... żyć, planować za dwie osoby, a dodatkowo prowadzić ciągle za rękę... No i fakt że to może być dziedziczne, nie chciałam swoich przyszłych dzieci obciążać czymś takim... A z nim - nie dało się żyć. Nie umiał słuchać, rozmawiać, wiecznie zmęczony, śpiący, tak jakby wyłączony i poza światem...

[zgłoś do usunięcia] jest tutakj ktoś - pracujesz gdzieś? Ja jestem parę lat od ciebie starsza... Mam straszną apatię, do której się wprawdzie przyzwyczaiłam, ale inni ludzie mi o tym w kółko przypominają, zwłaszcza obcy... A top wkurza... Boję się już w ogóle kogoś poznać, że mnie nie będzie akceptował...

Witam ponownie. Nie pracuję, jestem z dzieckiem w domu. widzisz lidzie zawsze garnęli do mnie, wokół mojej osoby zawsze się ktoś kręcił, zawsze pojawiał się ktoś, kto lubił sie mną opiekować, żył koło mnie i chcial tak żyć. Są osoby które nie mają do mnie cierpliwości, drażni je moja nieobecność i odchodzą a ja ich nie zatrzymuję. Kiedyś chciałam kogś zatrzymać, ale nie umiałam.

Mi pisali że niby to mam ale u mnie nikt z rodziny tego nie ma choć w sumie ludzie nie dopuszczają do siebie takich myśli. Ile to ludzi coś ma a nawet nie wie

jest tutakj ktoś To nie koniecznie musi być asperger. Jak sobie radziłaś w szkole z innymi uczniami ? Jak sobie radziłaś z emocjami ?

[zgłoś do usunięcia] jest tutakj ktoś - a powiedz jeszcze jak na to wpadłaś że masz Aspergera?

Mój ojciec ma najprawdopodobniej AS boje sie ze mały mój może mieć

W takim razie trzeba pójść do specjalisty i to potwierdzić. A wcześniej przygotować się na to intelektualnie i zdobyć trochę wiedzy na ten temat http://leczymysie.pl/zespol-aspergera-objawy-leczenie/