co myslicie o tym?

13 -letnia dziewczynka. Kilka lat temu miała psa, którego jej matka zamykała w piwnicy, potem im się znudził i komuś go oddały. Później jakieś inne zwierzaki, o któych już nie pamiętam. Potem miała królika, dała mu imię, był z nią rok. Pewnego dnia się jej znudził i oddała go komuś. Od pół roku miała pieska - malutkiego i słodkiego, którego zamykała na noc w małej klatce (to nie żart!). Właśnie jej się znudził i oddaje go komuś na wieś (a wiadomo jak tam jest). Pomysły podsuwa jej mamuśka. Wszyscy dziewczynki żałują, bo wychowuje się bez ojca. Za każdym razem gdy ma nowego zwierzaka, zachwycają się jaka jest odpowiedzialna, bo go karmi, sprząta po nim itd. G... prawda. Chyba tylko ja mam ochotę wytargać tą małą za uszy i dać jej ostry opierdol. Ale to nic nie zmieni... i tak pozbędą się psa, potem będą mieli kolejnego, potem kolejnego itd... Ostre zwracanie uwagi jej i jej matce nie skutkuje - twierdzą że "to tylko zwierzę". I trzeba oddać, gdy np. gryzie, szczeka itd. To szczeniak! Normlane że gryzie! Mam ochotę jej mamuśce powiedzieć że swojego bachora też mogła komuś oddać gdy tylko zaczął srać. Tej dziewuchy też nie rozumiem. Dla każdego zdrowego psychicznie dziecka rozstanie ze zwierzakiem byłoby koszmarem, a ona chce się go pozbyć. Dla mnie jest chora psychicznie. Jestem wściekła. Popierdolony bachor i popierdolona mamusia. Biedne zwierzęta.

ot co rozpieszczony gówniarz i tyle rodzice przyzwalają,kupuja gówniarzowi nowe "zabawki" to się w dooopie przewraca

nie rodzice, tylko mamulka, ojciec nie żyje czego ona uczy tę dziewczynkę? Przecież ona jako dorosła kobieta będzie totalnie nieodpowiedzialna! Dla mnie wzięcie zwierzaka to odpowiedzialność za niego już do końca jego zycia, a nie parę miesięcy się pobawić i oddawać. Co to w ogole za dziecko?!?! Ja jako dziecko mialam psa to kochalam go NAD ŻYCIE!!!!