jak się nie załamać?

może ktoś ma podobnie....ale ja już nie daję rady....nawet głupio mi pisać o tym... niby dom, mąż , dziecko, praca...no właśnie. Żeby utrzymać rodzinę i w miarę godnie żyć trzeba pracować. Tylko co z tego, że firma w której pracuję od kilkunastu lat, to firma "kogucik", we wszystkim namieszane, pensje nie dość że marne to wiecznie w ratach, atmosfera wiecznie nerwowa, przekleństwa itp. Ileż można? Ile cv można wysyłać i mieć nadzieję na coś lepszego jak żadnych odpowiedzi. Nawet zaczęłam się dalej uczyć, żeby mieć większe szanse i co? NIC. Wszędzie tylko "po znajomości". Rzygać mi już się tym, wszystkim chce. Chciałabym normalnie żyć, mieć w miarę dobrą pracę, taką gdzie chociaż ktoś mógł mnie minimalnie docenić...chciałabym urodzić drugie dziecko...ale to tylko marzenia i chyba nie do spełnienia. Bo jakbym teraz poszła na macierzyński to już nie mam po co wracać do firmy. Więc jak tu się na dziecko zdecydować? Ktoś powie ciesz się, że chociaż masz tę pracę. Tylko nie wiem co lepsze nie mieć jej w ogóle czy chodzić to takiej gdzie patrzą jak cię tylko wykorzystać i na każdym kroku oszukać. Czasami myślę, że już nie dam rady...jestem załamana. Czuję się bezwartościowa i do niczego. Coraz gorzej odbija się to na mojej rodzinie. Człowiek cały dzień goni praca, szkoła, dom...nie ma nawet czasu na przyjemności. I co to za życie?

Witamy w polskich realiach :( Tutaj nawet życie na poziomie minimum socjalnego staje się dobrem luksusowym :O

masz niepewną sytuację materialną a o rozmnażaniu marzysz?

marzenia są dla ludzi....

taki mamy kraj. Bez znajomosci NIC. Widze codziennie jak drobne znajomosci wykorzystuje sie na kazdym kroku. Ciagle trzeba walczyc. To rzeczywiscie dolujace. jednak jak sie czlowiek podda, to nic w zyciu nie osiagnie. trzeba mocno walczyc o swoje.