strach przed mężczyznami

Mój tata okazywal mi mało zainteresowania,uczucia w dzieciństwie,przynajmniej jako mała dziewczynka tak to odbierałam,właściwie od małego traktował mnie jak dorosłą osobę,tylko wymagał,pouczal.UDOWODNIONE JEST PSYCHOLOGICZNIE że zazwyczaj takie dziewczynki w pózniejszym wieku chcąc być choć na chwilę uznane i poczuć ciepło będą tego szukać w łóżku nawet u obcych mężczyzn.Na razie jestem niedostępna dla facetów ale boję się że to pójdzie w drugą stronę,a za nic nie chcę w ten sposób tracić swojej wartości i tak się poniżać bo chyba już w dzieciństwie zaczęłam szukać akceptacji u innych męszczyzn,obawiam się prawie najgorszego że wtedy chyba chciałam się oddać jakiemuś męszczyżnie.Czy któraś z was przechodzi lub przechodzila coś podobnego?i jeśli tak to jak sobie z tym poradziłyście?

też mi prowokacja :D moja koleżanka straciła ojca w wieku 14 lat dzisiaj ma sporo facetów

też mi prowokacja :D moja koleżanka straciła ojca w wieku 14 lat dzisiaj ma sporo facetów

jaka prowokacja?mi wystarczy tyle ze w dziecinstwie sie nie szanowalam,nie chce za nic teraz tego powtorzyc bo znow przegram,nie chce zeby faceci mieli mnie za DZIWKE!

jaka prowokacja?mi wystarczy tyle ze w dziecinstwie sie nie szanowalam,nie chce za nic teraz tego powtorzyc bo znow przegram,nie chce zeby faceci mieli mnie za DZIWKE!

jaka prowokacja?mi wystarczy tyle ze w dziecinstwie sie nie szanowalam,nie chce za nic teraz tego powtorzyc bo znow przegram,nie chce zeby faceci mieli mnie za DZIWKE!