do samotnych i wciąż szukających

Wiecie co, powoli zaczynam tracić nadzieję. Zaczyna opaowywać mnie juz jakaś depresja i strach dotyczący przyszłości. Ciągle wychodzę i staram się być wśród ludzi, ale w moim przypadku nie jest to takie proste. Moi znajomi przeważnie nie są chętni do wychodzenia, no a przeciez sama nie pójde na imprezę itp. No albo są zajęci własnym życiem. Nie jestem zdesperowana, bo nie 'biorę'pierwszego lepszego który zwróci na mnie uwagę. Boję się, że się nie doczekam. Jeśli Wy też rozumiecie i znacie ten strach popiszcie trochę ze mną. Często czytam to forum jednak dziś dopiero postanowiłam napisać.

jestem jeszcze młoda, ale nie mogę opanować tego lęku i strachu. wiem, że moje szczęście nie powinno zależeć od mężczyzny przy boku tylko ode mnie samej. Tak się mówi, ale tak naprawdę są to tylko słowa. Zawsze dobrze ludziom się teoretyzuje gdy ten problem nie dotyczy ich samych. Pocieszam się jedynie tym, że widocznie nie jest ze mną tak źle, skoro nie biorę pierwszego lepszego. Boję się, że nie będize mi dane stworzyć związku i rodziny.

Ja mam taki sam problem 28 lat na kacie a jakos nie moge sobie znalesc dla siebie swojej polowki tez nie jestem desperatem i nie rzucam sie na kazda ktora sie mna zainteresuje a z drugiej strony nie moge nikogo dla siebie znalezc. Bo jak juz mi sie spodoba jakas dziewczyna to nie jest mna zainteresowana albo jest zajeta :) I wiem ze z wiekiem bedzie co raz trudniej... Juz zyje w takiej monotonii praca dom praca dom weeken spotkanie ze znajomymi piwo i znowu praca dom i tak w kolko. Probuje kogos poznac na portalach randkowych ale jak zwykle albo konczy sie na rozmowie na gg albo na jednym spotkaniu.

mam identycznie jaki Wy. Co do portali randkowych to już chwilę temu sobie odpuściłam, bo nic dobrego z tego nie wyszło. Zresztą one nie są dla mnie, nie mogłam się do nich przekonać. Też niedługo skończę 25 lat i jakaś deprecha mnie ogarnia. Za wszelką cenę staram się wychodzić do ludzi, jednak nie jest to proste z moimi znajomymi. Chcę iść gdzieś w tą sobotę i nawet powiem Wam że mogę pójśc zupełnie sama, ale mimo tego tez pójdę bo moje koleżanki mają tendencję do 'wypadło mi coś w ostatniej chwili'. Też tracę nadzieję że spotkam kogoś mojego:(

to widzę, że jednak jest nas więcej

no i też nie jestem desperatką, nie lecę na faceta tylko dlatego że on na mnie leci....musi być to coś, róznie w życiu się układało, teraz jest bardzo nieciekawie:O

mam tak samo, sa dni kiedy mysle ze jest dobrze, ze dam rade, ze przeciez bez faceta u boku tego moge byc szczesliwa. no ale nie jestem. mam znajomych i czesto sie z nimi spotykam, no ale kazdy z nich koniec konców ma swoje zycie i czesto wieczory spedzam samotnie.

To takie tylko gadanie ludzi, że bez faceta też można być szczęśliwym itp. Może i można, ale ja np czuję się niespełniona. Jak tu można być szczęśliwą kiedy ma się potrzebę stabilizacji, założenia rodziny, bliskości drugiej osoby, jego obecności itp, a lata lecą. Przyciągam uwagę facetów....ale nie mogę trafić na swojego, odpowiedniego, ciągle jest coś nie tak. To nie znaczy oczywiście, że kto wie jak wydziwiam....czasem myślę, że może niepotrzebnie skreśliłam tego czy tamtego, ale później dochodzę do wniosku że jednak dobrze się stało.....bo to nie było to.....i prędzej czy później by to wyszło.....nie potrafię być z kimś tylko dlatego że ja jemu się podobam......z rozsądku tym bardziej nie potrafię.....kto ma ten sam problem, to wie o czym mówię:p

Aggie rozumiem Twój problem co do tego ze znajomym ciągle coś wypada. Ja się przełamałam i poszłam kiedyś sama na imprezę, olałam wszystko i wszystkich, nawet było całkiem dobrze.

mam podobne przemyślenia do waszych, a mam już 28 lat:(

do Aggie85 wiem dobrze o czym mówisz. mam tak samo. te same przemyslenia. ile macie lat? ja 27.

nie mozesz zmienic znajomych? na takich co tez lubia czasami gdzies wyskoczyc?

to jest coś okropnego z tymi wyjściami, przynajmniej jak dla mnie. Chciałam wyjść gdzieś potańczyć w ten piątek lub sobotę, umawiałam się z trzema kumpelami. Jedna powiedziała, że nie ma w ogóle ochoty. Drugiej pasował tylko piątek a trzeciej tylko sobota. Ta co jej pasował tylko piątek umawiała się ze mną że zadzwoni do mnie wczoraj wieczorem i powie czy na pewno jej to pasuje bo jescze nie wie jaką będzie miała zmianę w pracy. Czekałam jak głupia na telefon, nic, zadzwoniłam sama- nie odbiera:O (a umawiałyśmy sie specjalnie bo miałam dzisiaj jak coś rezerwować bilety).....dobrze, poczekam do dzisiejszego wieczoru i jak dalej nie da mi znać, to pójdę z tą drugą, co chciała iść tylko w sobotę...... Tyle tylko że nie zdziwię się, gdy ta od soboty powie mi 'yyyy wiesz, jednak nie mogę' - i takie właśnie mam życie towarzyskie zajebiste, ale jak tak zrobią to faktycznie oleję wszystko i pójdę sama, mam gdzieś.

ja nie jestem samotny ale tez szukajacy, ciągle jakies nowe ciałko, nowa cipuszka inaczej zrobiony lodzik to jest moje życie i tez ciągle poznaje nowych ludzi (czyt. nowe potencjalkne worki na sperme) hihi

ja mam 26 lat i wstepuje do tego klubiku:)

ja niedługo skończę 25 ......staram się poznawać nowych ludzi żeby mieć nowych znajomych, no ale żeby tak było to muszę wychodzić właśnie, nie da się znajomych zmienić tak o po prostu.

dziewczyny mam pomysł. jesli chcecie mozemy się spotkac na jakiejs imprezie. wymienimy się mailami i mozemy sie umówic w klubie na najblizszy czy pozniejszy weekend. skad jestescie? ja z warszawy.

a Wy skąd jesteście dziewczyny? Ja Rzeszów

kadsafag - ja jestem za, wprawdzie daleko mieszkamy, ale jak coś to się piszę.......nie jestem za szukaniem faceta przez internet ale znajomych jak najbardziej, zwłaszcza że wszystkie chcemy tego samego i mamy podobne problemy

Ja woj łódzkie;) mecze sie na portalach randkowych chbya sie od nich poniekad juz uzaleznilam:o

do was i zrobicei mi zbiorowego lodzika ok? ewentualnie chętnej będę mógł spenetrować wszystkie otworki no i oczywiscie wylizać was po kolei

z Łodzi

no wlasnie a ja mam tych znajomych nie wiele jak juz to albo juz mezatki mezaci i dzieciaci i kazdy ma swoje zycie i zostaja tylko kumple z ktorymi mozna pojsc co najwyzej na piwo :) i tak to wyglada szare nudne monotonne zycie

ja niestety jestem za granicą aż do końca wakacji:O

bo portale są uzależniające, poza tym sztuczne i wyrachowane....takie moje zdanie, dlatego między innymi z nich już zrezygnowałam...

ja jestem z Warszawy

z tego co ja zauważyłam to na portalach przesiadują panowie, którzy szukają szybkiego seksu albo tacy co mają niebotyczne wyobrażenia o sobie i jeszcze większe wymagania i ostatnia grupa którą zauważyłam to osoby po jakiś bolesnych rozstaniach i szukają przysłowiowego plasterka na rany.

atakcyjna lub nie - ja się spotkałam łącznie z kilkunastoma facetami z portali (tzn z jednego)....w tamtym i w tym roku. Poznałam cały przekrój dziwnych zachowań ludzkich, książke możnaby napisać. Od takich którzy szukali szybkiego seksu pod przykrywką związku do takich którzy mieli coś autentycznie nieciekawego z głową. Byli też tacy, którzy mi się podobali, ale urywali kontakt (tzn po jednym spotkaniu już następnego nie było) i tacy, którzy mi się nie podobali wyjątkowo a chcieli się spotykać i mimo że im dawałam do zrozumienia że nic z tego, dzwonili nadal i nadal...... W pewnym momencie powiedziałam stop, bo cała ta sytuacja mnie po prostu bardzo męczyła, nie potrafiłam podejśc z dystansem, nie wytrzymywałam już nerwowo tych spotkań, rozmów na gg, wiadomości itp. Poza tym faktycznie chyba była uzależniona bo swoją przyszłość widzialam tylko w portali i w ogóle nie wychodziłam do ludzi...tzn tyle o ile....teraz właśnie zamierzam się ostro wziąć za stwarzanie sytuacji do poznania kogoś w realu:)

ja juz mam ok 15 spotkan z facetami poznanymi przez neta jeden byl nawet dosc udany ale krotki zwiazek przewaznie trafiam tam na "normalnych" nie moge za bardzo [pisac bo w pracy jestem ale szefowa jedzie gdzies to zajrze pozniej:) dodam do ulubionych:D

poznacie kogoś, tez długo byłam sama a teraz w takich wypadkach bardziej się później to docenia, zobaczycie