JAK LECZYĆ NIEŚMIAŁOŚĆ !?

Witam serdecznie, może od razu przejdę do rzeczy... Poznałam chłopaka, miły, dobry, czuły, ale ... nieśmiały. Nie uważam to za wadę, ale niestety to urosło do stanu w którym nie wychodzi z mieszkania, nie rozmawia z nikim poza małą grupką ludzi, sam twierdzi, ze jest aspołeczny. Ja znowu... żywiołowa, otwarta i gadatliwa. Kocham go i bardzo mi przykro, gdy słyszę od znajomych, że jest gburem, nudziarzem, nic nie mówi, tłumaczę znajomym to, NIBY rozumieją, po czym pada hasło, czy nie lepiej by mi było z kimś innym. NIE! Ale sama przyznam, że brakuje mi wspólnych spotkań ze znajomymi i z nim, żebyśmy utworzyli zgraną paczkę, żeby go akceptowali (przez te docinki, odsuwam się od znajomych). Rozmawiałam o tym z chłopakiem, ale on się boi, boi się mówić, czasem myślę, że ma mutyzm wybiórczy. Tutaj rodzi się pytanie... w jaki sposób go przekonać do ludzi? Pokazać im, że są świetni, ciekawi, ze warto z nimi rozmawiać, nawet z nieznajomymi czasem, że zapytanie o godzinę czy autobus nie boli? Czekam na rady i propozycję, dziękuję

nieśmiałości się nie leczy by to nie choroba

Są psychologowie, którzy twierdzą inaczej, ale masz rację, wd. Światowej Organizacji Zdrowia chorobą nie jest, więc przepraszam za złe określenie. Jednak może nieśmiałosć prowadzić do zaburzeń psychicznych, np. do depresji, lęku, fobii... Mimo wszystko proszę o pomoc

Zespół Aspergera?

Nie sądzę, aby problem był az tak powazny Jest poprostu niesmiałym introwertykiem

jest taka ksiazka : ekstrawertyk i introwertyk w sidlach milosci, warto zainwestowac w nia, jesli myslicie pwoaznie o zwiazku, moze i Tobie i jemu, uczy kompromisu, zrozumienia drugiej osoby, a to nie takie proste

Już ją nawet "upatrzyłam" sobie Boję się jednak, że problem tkwi w pewnym niedostosowaniu społęcznym. Jest on ze wsi poprostu, sam mówił, że głównie "kisił się" we własnej rodzinie, we właśnym domu, nawet z sąsiadami kontakty były zminimalizowane. teraz mieszka na Śląsku, studiuje od dwóch lat, nie lubi wielkich miast, tłumów, życia miastowego, brakuje mu trochę kontaktu z przyrodą, najlepiej się czuje w parkach, lubi sporty "na powietrzu" (rowery, rolki). Myślę, ze nie jest trochę nauczony żyć w dużym mieście i trochę go to przytłacza. W kontaktach ze mną można powiedzieć, że jest estrawertykiem jak ja, ale tylko przy mnie to widać, przy jego rodzinie. Dlatego nie wiem w sumie do końca, czy jest nieśmiały, czy introwertyk, czy niedostosowany trochę, czy jakies nieuzasadnionie lęki ma. Generalnie świetny, inteligenty facet, szkoda tylko, że przy mnie to widać.