Co byście zrobiły, gdybyście...

...spotkały już miłość swojego życia. Wiedziałybyście w milionie %, że to ona i większej już nie będzie, mimo że macie 23 lata. Gdybyście kochały kogoś od 8 lat, a od 5 nie były już z tą osobą? Gdyby pomimo tylu lat miłość nadal była. Gdyby była ta osoba w każdym Waszym oddechu, biciu serca. Jak tatuaż - nie zastanawiacie się nad nim, on po prostu jest. Jestem zaręczona. Kocham narzeczonego, ale inaczej niż Tamtego. Chcę z nim być ale z drugiej strony czuję się nie fair. Brałybyście ślub? Czy czekałybyście w wolnym związku z myślą, że może kiedyś? Chociaż macie 100% pewność, że nie będzie kiedyś...

zawsze są sentymenty do bylych ! jezeli obecnego kochasz to ok .

Tylko, że ta miłość to może 20% tej siły, jaką ma tamta :( Źle mi, na codzień jest w miarę ok, tylko raz na parę tygodni nachodzą mnie takie głębsze refleksje i się czuję nieszczęśliwa. Tamtego widziałam parę dni temu.

też wydaje mi sie, że to tylko sentyment. a ponieważ kobiety mają tendencje do wyolbrzymiania, to wydaje Ci sie ze to milosc. A tymczasem jestem prawie pewna, że gdybys wrocila do tego bylego, to czar by prysł. panno marzycielko:)

nigdy nie mów nigdy serce masz jedno a w nim miejsce na jednego prawdziwego wyśnionego i wymarzonego nie będziesz szczęśliwa z jednym kochając tak naprawdę innego

Ja bym nie brała ślubu.Poczekałabym co los/przeznaczenie mi przyniesie.Nie ma nic gorszego jak świadomość,że kochasz bardziej innego,ciągle o nim myślisz,widzisz Go na ulicy w podobnym do Niego facecie.Poczekaj,smakuj życia,może da Ci jasną odpowiedź co to życie dla Ciebie przygotowało.Miłości nie oszukasz :) Pozdrawiam :)

Sentyment to mam do innego byłego, po rozstaniu z tamtym próbowałam z innymi. Ale ten sentyment może się schować, do Tamtego to nie sentyment, Tamten to właśnie ten "Jedyny" tak zwany :) Los już nic nam nie przyniesie, ze strony Tamtego jakakolwiek namiętność do mnie już wygasła. Wiem, bo po rozstaniu jeszcze z 2 lata się widywaliśmy od czasu do czasu, teraz On już w ogóle się nie odzywa. Chyba, że się czasem spotkamy gdzieś, to trochę pogadamy. Nawet nierozsądnym byłoby wybrać Tamtego zamiast obecnego partnera. Tamten to lekkoduch, ma już dziecko małe z kobietą, z którą już nie jest, teraz urodziło mu się kolejne... :(

Po prostu wydaje mi się, że nieuczciwym byłoby przysięgać największą miłość, jeśli jest ona tak jakby na 2gim miejscu do obecnego partnera? Tak sądzę... Że chyba małżeństwo mogłoby zepsuć to, co teraz czuję? Sprawić, że poczułabym się uwiązana? A z drugiej strony marzę, jak większość kobiet, o białej sukni i oddaniu...

alez wy babki głupie... jak mozna będac dorosłym człowiekiem wierzyc w miłość dozgonna i w to, że jest ona w zyciu najwazniejsza? i podporządkowywac wszystko odczuciom i uczuciom? straszne to:o

Choćbym bardzo nie chciała, to one nie chcą odejść (uczucia).

Na to trzeba czasu. Akceptacji. Pozytywnego myślenia i zdrowego rozsądku. Ale przede wszystkim czasu. Nie przyspieszać, nie starać się na siłę zapomnieć, ale i nie rozpamiętywać na siłę - po prostu pozwolić sobie powoli godzić się z obecną sytuacją. I choć na zawsze pozostanie w twoich myślach i sercu, kiedyś będziesz gotowa, by stworzyć nowy zdrowy związek. :)