smutna

Zostałam sama z dwójką dzieci Ojciec dzieci to po prostu jakas tragedia nie interesuje się dziećmi jak np jesteśmy pokłóceni to ma gdzis zajmowaniem sie dzicmi ,bo przeciesz jest na mnie zły wiec z jakiej racji ma sie zajmować małymi, wczoraj poprosiłam go żeby przebrał małe w piżamki i położył je spać ale oczywiście wcześniej był z fochowany no i tego nie zrobił no to, to znaczy ze jak ja jestem zła na niego to z tego powodu dzieciom nie dam jesc? no jakas paranoja. Wczoraj na imprezie u kolegi smiał sie zemnie i twierdzil ze z tyłu głowy czy z przodu i tak wyglądam tak samo nie ma żadnej róznicy. jak to usłyszałam to mysłalam ze go zabije ale odegrałam sie i powiedziałam ze jego fiut jest tak mały ze spokojnie zmiescił by sie do pudełka od zapałek to walnoł takiego focha ze od tamtej pory nie odezwał sie do nikogo teraz z nim nie gadam i niewiem czy to ma sens ,nie iwem czy sobie sama poradze ale niewiemj z kąd mam wziąć siłe na to zeby ten zwiazek zakończyć?? Powinnam go jakoś ratować czy dać sobie spokój. Dodam ze moja rodzina tez za nim nie przepada to jest typek wszechwiedzącego fafarafa z domieszką chama