On nie potrafi się zakochać...

Jestem Oliwia, mam 22 lata. Od trzech miesięcy spotykam się ze starszym o 10 lat mężczyzną. Moją pierwszą, najprawdziwszą i jedyną miłością. Wszystko mogłoby być pięknie, gdyby nie to, że mój Ukochany jest okaleczony. Upośledzony emocjonalnie. Zaczęło się niewinnie. Spotykaliśmy się raz na jakiś czas. Dużo przy tym rozmawiając. Po upływie 3 tygodni, zaczęłam zauważać, że nasze więzi uległy mocnemu zaciśnieniu. Dzwoniliśmy do siebie codziennie, co chwila. Dzieliliśmy się każdą nowinką, smutkiem bądź radością. Poczułam, że On staje się moim przyjacielem a ja jego przyjaciółką. Trafiliśmy razem do łóżka. To był najlepszy seks jaki przeżyłam w całym swoim życiu, a On pomimo, że nie stronił wcześniej od kobiet, twierdził, że mógłby nigdy nie wychodzić z łóżka, bo znalazł swoją kobietę idealną... Niestety, pomimo tego, przyszedł w końcu dzień, kiedy przestało być tak różowo i słodko. Podczas kolejnej spędzanej razem nocy, i wypitej dużej ilości alkoholu, oddaliśmy się bez reszty rozmowie o nas. Mój ukochany, powiedział mi wtedy, że jestem jego spełnieniem marzeń, że na taką kobietę czekał, że jest pewien że będę idealną żoną, matką i kochanką. Ale jest pewien problem. On nie potrafi mnie pokochać choć pragnie tego najbardziej na świecie. Kiedy mi o tym mówił, płakał, choć to mężczyzna z krwi i kości. Tłumaczył mi, że miał ciężkie dzieciństwo, że szybko musiał wydorośleć (jego ojciec umarł, kiedy ten miał 15 lat; musiał pracować i pomagać mamie; nie ma rodzenstwa), mówił, jak boli go ten brak uczuć w środku, brak możliwości poczucia miłości. Zanim poznał mnie, był dwa lata w związku z kobietą której też nie kochał, ale po prostu wiedział że to dobra i kochana kobieta. Dało mi także do myślenia to jak rozmawia ze swoją mamą. Bardzo ją kocha, i mówi mi o tym, ale jest dla niej chłodny i z dystansem nawet podczas rozmowy przez telefon. Martwi mnie to. Nie mam pojęcia jak mam mu pomóc. Oddałabym wszystko żeby nam się udało. Mój luby, powiedział, że chce się przejść do specjalisty, ale ja także chcę mu jakoś pomóc. Co powinnam zrobić?

Przyczyn takiego zachowania moze byc kilka. Niewykluczone tez, ze np. klamie, abys nie robila sobie nadziei na wielki zwiazek z nim. Naprawde mozliwosci jest wiele. Facet ma 32 lata i byc moze to tzw. stary wyga. A Ty nie pomozesz mu w zaden sposob.

a mi się wydaje że facet potrafi docenić to że jesteś wartościową kobietą, ale niestety Cię nie pokochał i nie łudź się, nie będziecie razem.. mówię Ci to z doświadczenia bo tez miałam faceta który uważał mnie za wspaniałą kobiete i chciał ze mną być bo wierzył że z czasem mnie pokocha, ale... no właśnie - zrozumiał swój błąd kiedy się zakochał w innej... co z tego że nie była tak wartościową kobieta jak ja jeśli właśnie to ja pokochał :)

:(

Chodzi mu o "chemię", to coś i tyle. Bo co to miłość? Czy to tylko motyle w brzuchu? O nie. Nie mogłabym być z facetem tylko dlatego, że mi miękną kolana, jeżeli nie byłby dla mnie odpowiedni - na poziomie, wartościowy, mądry i inteligentny. A prawdziwe uczucie można poznać po czasie.

To typ faceta niezdecydowanego i wiecznie ubolewającego nad sobą, a raczej takiego, który chce Ci pokazać jaki to on biedny, zagubiony, Ty zawsze będziesz się czuła winna. Szkoda czasu na takich - wiecznie przeżywają, mają humory i to Ty musisz się dostosowywać.

jak nie kocha teraz to juz nie pokocha. przykro mi

taaa zgadzam się... on Cie po prostu lubi i wie, że jesteś fajna... moim zdaniem on w życiu spotka kobietę którą pokocha, ale to nie będziesz TY, albo się kocha albo nie, a on Cię ewidentnie nie kocha, tylko jest mu z Tobą dobrze