Straciłam przyjaciela

Takiego od piaskownicy. Zakochał się jak diabeł w starej wierzbie ;) i bardzo cieszę się z jego szczęścia, bo to wreszcie coś poważnego, z tym, że teraz prawie wcale się nie widujemy. Wcześniej rozmawialiśmy na gadu gadu, spotykaliśmy się na piwie czy filmie, teraz - jak makiem zasiał, gdy się nie odezwę, z jego strony cisza, a gdy nawiążę kontakt - odpowiada zdawkowo. Rozumiem, że teraz najważniejsza dla niego jest dziewczyna, ale sama jestem w związku, a jakoś jestem w stanie wygospodarować czas dla przyjaciół czy znajomych. Podwójne randki też proponowałam, ale przyjął to bez entuzjazmu. I to nie jest taka świeża sprawa, bo stan trwa od prawie roku. Pozostaje mi tylko się z tym pogodzić, narzucać się nie będę, ale żal pozostał...