co robic w takie dni

kocham internet, daje mi szanse do wyzalenia sie obcym ludziom, pozwala pozostac przy tym anonimowym i to jest w tym najlpsze. tylko slabi ludzie przyznaja sie do tego jakimi sa frajerami. i to fakt jestem slaby, ale ok nie znacie mnie osobiscie wiec moge wam napisac cokolwiek. przejdzmy do rzeczy, w dni a konkretniej wieczory jak ten czuje sie okropnie. jestem mlodym czlowiekiem bo mam dopiero 20 lat ale samotnosc mnie juz zaczela przerazac. mojego zycia powiedzmy "milosnego" nie ma wiec powiem moze o przyjaciolach. nie wiem czy ich mam - nie zrozumcie mnie zle, mam swoja paczke znajomych. znamy sie od 7 lat wiec to spora czesc mojego zycia i bardzo chetnie sie z nimi spotykam. czasem jednak odnosze wrazenie ze jestem tylko przystawka ich zycia towarzyskiego i tak naprawde moglbym nie istniec. tu nie chodzi tylko o zalosna samotnosc typu rzucila mnie dziewczyna, jestem samotny bo czuje ze nie ma nikogo z kim moglbym na serio porozmawiac, zwierzyc mu sie z rzeczy ktore nie beda za moimi plecami pozniej komentowane. pisanie tutaj uznaje za szczyt swojej zalosnosci, bo aby zrzucic z siebie troche problemow pisze w necie pod przybranym nickiem ...

nie ma to jak byc zignorowanym, nawet tutaj na serwisze dla nocnych internetowych gadul. ide spac bye, przespie sie ze swoimi problemami, one przynajmniej nie daja mi o sobie zapomniec, caluski