!!!!!!!!!!!błagam o rade!!!!!!!!!

Mam problem, ktory tyczy sie wlasciwie nie mnie samej a mojego chłopaka. Ma on 18 lat, a jego matka stosuje wobec niego przemoc psychiczna i fizyczna. Wiadomo, ze jest od niej 3 razy wiekszy, ale przeciez jej nie odda. Jedyne co, to probuje zatrzymac jej atakujace lapy, zeby nie dostac. czesto zastanawialam sie dlaczego moj chlopak jest czasami taki bardzo cichy lub zbyt nerwowy. Teraz wiem co jest tego powodem, poniewaz bylam tego świadkiem. Najgorsze jest to, ze po takiej akcji to on jeszcze musi przepraszac swoja matke, bo inaczej awantura trwalaby w nieskonczonosc. Dodam, ze jej zachowania nie sa wywolane jakims karygodnym zachowaniem syna. Sa to naprawde "pie**oly". Nie musze chyba tez pisac, ze przy okazji awantur leca straszne slowa ... Prosze napiszcie mi jak moge pomoc.

Ciężki temat. Rozmawiałaś z nim o tym? Jak on to wszystko odbiera? Jak się zachował, gdy widział, że jesteś świadkiem takich ekscesów? A co ojciec?Rodzeństwo?

Jego ojciec nie zyje, rodzenstwo sie wyprowadzilo. Bylo mu strasznie przykro, ze to widzialam, ale mogl w koncu wyplakac sie na moim ramieniu z moim pełnym zrozumieniem... :( Najgorsze jest to, ze jego mama ma dobra prace, na co dzien jest z pozoru usmiechnieta, pogodna osoba, ale tylko dla obcych. Rzeczy, ktore ja wyprowadzaja z rownowagi to totalne blahostki. Moj chlopak ma dobre i miekkie serce, wystarczy, ze ona 2 dni jest mila i on o wszystkim zapomina... Nie chce go podbuntowywac, ale takie zachowanie jego mamy mnie przerazilo!

Te relacje porownalabym do dzieci alkoholikow... Znosza upokorzenia, ale jak rodzice sa pare dni trzezwi, to zapominaja o wszystkim i kochaja jeszcze mocniej. Tyle, ze jego mama nie pije, bardziej ma cos z glowa!

nie wiem co Ci poradzić, nie znam nikogo w takiej sytuacji - nie wiem tez jak bym się zachowała. jak już pisałam - to ciężki temat. może znajdzie się ktoś na kafe, kto będzie mógł coś powiedzieć na ten temat i jakoś Ci pomóc. trzymam kciuki:)

dziekuje, wbrew pozorom nie jest to taka latwa sytuacja. latwo sie pisze wypierdzielaj od matki, ale skoro dalej sie uczy, nie pracuje i nie ma dokad isc to nie jest wcale takie proste... :/

no i dlatego ode mnie nie usłyszysz, żeby się wyprowadził. 18 lat to wbrew pozorom całkiem niedużo:) przydałby się ktoś z rodziny - jego rodziny, kto wie jak matka traktuje swoje dziecko i może by jej przetłumaczył. A co z rodzeństwem? wiedzą co się dzieje? może mogliby jakoś pomóc?

No biedny ten twoj facet:) A wiesz ile starych ludzi jest tak traktowanych przez osoby np 50 etnie? swoje własne dzieci..? Tez mieli isc na obdukcje? Jak?

DDP, typowa przemocówka ze strony matki, jego relacja będzie rzutowała na przyszłe związki. Najlepiej jak najszybciej wyprowadzić się z domu, znaleźć prace i przepracować emocje na psychoterapii.

niech sie wyprowadzi...