Przypadek jak telenoveli

Opowiem wam historia mojego zycia - ciekawe ile osob mnie zbeszta a ile przy tym pomysli nad swoim zyciem. mam lat 28....8 lat temu moj przyjaciel wyznal ze mnie bardzo kocha i ze jestem dla niego ideałem. Ja mu kosza dałam. Zeby było ciekawiej, zerwałam kontakt z nim i z naszymi znajomymi na całe prawie 5 lat. w tym czasie zwiazalam sie z innym chlopakiem. mialam wszystko - on mnie kochał, mielismy sie pobrac. ale 3 lata temu przez przypadek w jednym z klubów - obchodziłyśmy panieński mojej kuzynki - spotykam mojego przyjaciela. I co? a no... moj związek podupadł, zakochalam sie w przyjacielu ... masakra. milion wylanych łez, ciagłe szukanie winnych tej sytuacji. nie chciałam nikogo skrzywdzic. w koncu ten przyjaciel tez nie wytrzymal, odwrócił sie ode mnie. sytuacja trwała rok. w kocu moj chlopak mnie zosatwił - po prostu.. ja znowu w ryki totalnie. znowu odnowil sie kontakt z przyjacielem. I postawilam wszystko na jedna karte. zwiazalam sie z nim - warunek miałam jeden . Jedna poważna rozmowa: "Radek, ja nie potrzebuje kolejnego związku ktory sie skonczy po 2 czy 4 latach. mam 26 lat - chce rodziny dziecka i bezpieczeństwa." Jego mina - niezapomniana. potem - milczenie - cały miesiąc. pomyślałam - to jednak nie ten. chciałam zapomnieć. Po miesiącu - telefon : "Magda, spotkajmy sie , proszę". no i spotkanie było. Wieczór, kolacja jak cywilizowani ludzie. Potem zaprosil mnei do siebie.Weszłam do mieszkania - i nigdy tego nie zapomne: bukiecik w wazonie.. i jego słowa : Madzia, życie nie moze nas znowu rozdzielić, wyjdź z mnie. Dziś: pół roku po ślubie - dzidziuś w drodze :) zastanawiam sie czy ktos tak mial .. czy moze mialam naprawde duzo farta bo jak patrze na moje zycie - cudnie mi sie ulozylo, choć z ciezkimi próbami i wieloma łzami ...

nie wierze w przyjazn damsko- meska, ale on mowil o nas "przyjaciele". wiedzialam ze sie podkochuje we mnie, ale ja do niego nie czulam nic poza sympatia. Poza tym, bylam w szczesliwym zwiazku w tym czasie. minelo 8 lat. moj zwiazek zaczal sie sypac, "przyjaciel" nadal byl blisko. I wreszcie stalo sie. Zakochalam sie w nim. Tego uczucia nie zapomne nigdy. Nie moglam spac, jesc, tygodniami...tyle ze przyjaciel mial od pewnego czasu dziewczyne. Trzymalam wiec moje uczucia w tajemnicy. w pewnym momencie nie wytrzymalam i wyznalam mu co czuje, ale zrobilam to tylko dlatego, ze on takze dawal mi sygnaly ze nadal mu na mnie zalezy. Czulam sie jednak fatalnie w stosunku do tamtej dziewczyny. ona go bardzo kochala. Ich zwiazek rozlecial sie krotko po tym. Wtedy czulam sie fatalnie, bo rozwalilam czyjs zwiazek. Teraz mysle o tym zupelnie inaczej. On przyznal pozniej, ze nigdy nie poczul do tamtej tego co czul do mnie. byl z nia, bo myslal, ze poniewaz ja juz ukladam sobie zycie z kims innym, nie ma juz i tak dla nas szansy. Jestesmy razem 4 lata. Szczesliwi bardzo. Smiac mi sie chce, kiedy wspominam czasy, kiedy traktowalam go jak natreta i powtarzalam mu do znudzenia, zeby nie wspominal nawet o zwiazku, bo ja niczego takiego do niego nie czuje:)

nie wiem czy takich facetów nazwać frajerami którzy do was wracają, czy może idealnymi partnerami , bo będą was kochać do grobowej deski...:/

to piękny związek

przyjaźń ok - ale gdzie tu męska duma? przecież one ich najpierw "spłukały" - co nagle sie zakochały? nie dziwne to? no ok, moze to i piękne ale rzadko się zdarza.( no i dalej uważam że faceci za grosz honoru i dumy tu nie mieli).

nieraz duzo straci,w miłości nie może być za dużo dumy,trzeba wiedzieć kiedy przestać

ale to dziwne - ze nagle sie zakochały, a wczesniej ich odrzuciły. zadnej babie nie dałbym szansy., co najwyżej wykorzystałbym to - zabawić sie zawsze można, a zemsta bywa słodka

Nie każda telenowela kończy się dobrze (zależy od roli) w moim przypadku był to fatalny finał. W skrócie : ukrycie kochałam się w nim dwa lata, on we mnie też. po tych dwóch latach byliśmy razem. Kochalismy sie mocno, świata poza soba nie widzieliśmy.Małe sprzeczki, niedopasownie charakterów i bańka pękła.Minął rok od rozstania. Ja kocham nadal a on? on ma inną i jest najszczęśliwszy pod słońcem.Cieszę się jednak,że nie cierpi jak ja.A ja? chodzę smutna, przybita i kocham. Kocham coś czego nie ma i nigdy już nie będzie :(((

ale chyba chodzi tu o to ze one jednego frajera zostawiły dla drugiego... nie?

ale macie problem. laska sie chciala wygadac . a tu od razu ze facet frajer - a moze bardzo kochał? bo podobno jak kocha PRAWDZIWIE to taka milosc sie zdarza. pogratulowac mlodym i tyle :)

uhhh.. no pieknie pieknie :)

ciesz się bo tylko tobie się tak przytrafiło. zazwyczaj mężczyzna ci nie wybaczy, jeszcze potem przez długie lata oskarża cie o ból i cierpienie które mu sprawiłaś odrzucając go. a potem masa wyrzutów sumienia... i na kazdym kroku wypominki i żale. ot taka prawda.

myslalam ze jest nas wiecej.. widze ze mialam szczescie.. ps. a dlaczego frajer? bo kocha?

ale zycie jest niestety bardziej brutalniejsze... :( u mnie potoczyło sie zupelnie inaczej.. i teraz nie mam ani przyjaciela ani faceta