kto widział taką miłość

jestem z moim już z 7 lat,nie potrafimy bez siebie żyć,wiele dobrego dla siebie zrobiliśmy,On z wielu rzeczy zrezygnował dla mnie,pomaga mi we wszystkim,ja jemu nie jestem dłużna,cały wolny czas razem,o zdradzie nie ma mowy,świata poza sobą nie widzimy,ale dochodzi między nami do wojen,ja wrzeszcze obrażam,czasem walnę,a on mną szarpnie pożądnie,poszło to wszystko za daleko...po takim czymś umiemy normalnie ze sobą rozmawiać,nawet po godzinie wpadamy w ramiona z miłości.On potrafi o wszystkim zapomnieć,a ja mam wyrzuty,bo wiem że źle robimy i chciałbym aby on był mądrzejszy i nie ulegał moim prowokacją,niestety ma też nerwy...teraz proszę o Waszą ocene,tylko nie chce słyszeć,że psycholog,terapia co Wy byscie zrobili w takiej sytuacji.Oboje mamy niesamowite powodzenie,ale nikt inny nas nie interesuje,mój twierdzi,że takie sytuacje w naszym związku są bo za bardzo nam na sobie zależy,a wy co sądzicie?

ogólnie mam to w zadzie nawet nie przxeczytałem

Za bardzo Wam na sobie zależy dlatego Ty czasem Go uderzysz a On Cię szarpnie? I co my mamy na to poradzić? Musicie nauczyć się kontrolować swoje emocje. Innej rady nie ma. Gdy jest "niebezpiecznie" nie wdawać się w dyskusje. Poczekać godzinę / dwie i porozmawiać już na spokojnie, jak ludzie. Wyjaśnić sobie nieporozumienia i wówczas "wpaść w ramiona".

to jest schyłek waszej miłości, żadne z was nie chce się przed samym sobą przyznać, że już macie siebie i tego układu dość to tylko moja luźna uwaga

Wiem z doświadczenia, że tak się dzieje, gdy się (za) dużo o sobie wie, jest (za) dużo swobody i bezpośredniości...