zyje jak roslinka

niczym sie nie interesuje nic mnie nie obchodzi unikam i nie lubie ludzi(rozmowa z nimi mnie męczy i nudzi) cale dnie w sumie spedzam w domu moje studia mnie nudza i mam je raz na 2 tyg tak sobie zyje z dnia na dzien nie pracuje mam rente z powodu niepełnosprawnosci i choruje ogolnie ciezko mi sie zabrac za cokolwiek:o w domu tez malo co robie, w sumie to nic mam 23 lata nie mam faceta bo rok temu skonczylam toksyczny zwiazek generalnie mysle nad jakimis studiami dziennymi-no własnie jakimis:o nie mam pomysłu na siebie nie pojde do pracy bo renta i stan zdrowia mi nie pozwala a szkola wiadomo jak pojde do szpitala czy bede sie gorzej czuła to mnie nie zwolnia;) mysle zeby dobrze sie wykształcic ale nie mam zadnej pasji nic nie czuje taka jestem wyprana z uczuc;/ przeczytałam gdzies ze moge byc typen neurotyczki mam tez w sobie duzo empatii, płacze nad losem zwierzat i biednych dzieci wysylam na nie smsy itp

na czym polega twoja niepelnosprawnosc? ja poruszam sie na wozku :-(

generalnie dziwna jestem mam w dupie swieta mam gdzies sylwestra:o i nigdzie nie planuje isc:o brrr

villemka wiem kojarze ciebie i wiem ze jestes na wozku ja nie jestem ale mam problemy z chodzeniem ale mi bardziej chodzi o ten stan emocjonalny w jakim jestem od lat o ta nie chec do wszystkiego

"płacze nad losem zwierzat i biednych dzieci wysylam na nie smsy itp " Idz moze do psychologa :(

to juz napisalas.wiec zapytam raz jeszcze.na co chorujesz?

uff!no to wspolczuje.masz chyba jakis rodzaj depresji...tak mi sie zdaje

cytując twoj tekst, ktory zacytowalam w moim tekscie powyzej, mialam namysli ze ja mam tak samo z tym placzem, tlyko zapomnialam dopisac ; p

nie wiem czy mam depresje watpie

choruje na stawy

Gdy czytam to co napisałaś to mam wrażenie że czytam o sobie. Nie jesteś neurotyczką, raczej powiedziałabym że obie jesteśmy trochę bardziej wrażliwe niż przeciętny człowiek. Mam świadomość odmienności, ale nauczyłam sie z nią żyć, nei czuć się przez nią gorsza i nie winnić siebie za to. Błędem jest że się izolujesz. Izolacja pogłębia uczucie wyobcowania i odmienności. Lepiej by było gdybyś studiowała dziennie. Miałabyś więcej kontaktów z innymi i to by Cię "stymulowało". Wiele tłumaczysz chorobą, nie wiem na co chorujesz i czy choroba faktycznie narzuca Ci taki tryb życia czy tylko tak trochę się usprawiedliwiasz.

nie dalam rady w tym roku isc na dzienne duzo wyjazdów do szpitali kilka operacji teraz znowu czekam na zabieg boli mnie jak chodze wiec unikam tego jak moge;/ stad moze niechec do wychodzenia z domu nie mialam tez pomyslu na studia dzienne sprawdz sobie definicje neurotyzmu a moze rzeczywiscie jestesmy neurotyczkami?

Cieszę się że znalazłam kogoś podobnego do siebie. Chętnie z Tobą porozmawiam. Nie przejmuj sie złośliwymi komentarzami. Jeśli dla kogoś wrażliwość na czyjąś krzywdę oznacza "chorobę" którą należy leczyć u psychologa...to ja nie chciałabym być zdrowa w rozumieniu tej osoby. Bardzo lubię zwierzęta i staram się pomagać tym potrzebującym. Aktualnie mam pod opieką kilka kociaków. Złośliwi nazwaliby mnie zdziwaczałą kociarą ;-) Co do Ciebie, szukaj kontaktu z ludźmi, spróbuj znaleźć jakąś pracę, moze choćby na część etatu. Orzeczenie o niepełnosprawności mogłoby w tym pomóc. Firmy ze względu na ulgi podatkowe chętnie zatrudniają osoby z zaświadczeniem. Czułabyś się lepiej psychicznie mając częstszy kontakt z ludźmi.

Dziwna sprawa, też mam problem ze stawami. Czeka mnie artroskopia obu kolan.

mnie endoprotezy

Biodra czy kolana ? Ostatnio spotkałam u ortopedy kobitkę, pół roku po operacji endo kolana, śmigała bez kuli i mówiła że teraz dopiero czuje że żyje, bo przedtem z bólu nie mogła normalnie funkcjonować. Znaczy miała tak zniszczone kolana że nie mogła chodzić przed operacją. Więc jest nadzieja. Tym bardziej dla kogoś w Twoim wieku. Tamta babka była po 60tce.

Co studiujesz ?

biodra mam nadzieje ze moje zycie troche sie odmieni po operacjach;) i czekam w sumie na nie z niecierpliwoscia bo teraz to nie wychodze nawet do sklepy;;/ pod uczelnie jestem dowożona pod same drzwi w sumie i kilka kroków o kulach sama lipne to zycie aktualnie i mam nadzieje ze sie poprawi po artroskopii tez znam duzo osob:) nie martw sie bedzie dobrze i małe blizny sa po tym nie takie jak po endo;/

mam tez marzenie zeby kogos poznac ale aktualnie nie da rady;/ moze to tez ta samotnosc?

Dobrze że studia są okazją by wyrwać się z domu i być wśród ludzi. Takim ludziom jak my jest ciut trudniej kogoś poznać bo jesteśmy spokojniejsi i nie bijemy po oczach jak krzykliwa reklama.... Ja byłam długo sama, długo uczyłam się przełamywać nieśmiałość, ale jak ktoś wpadł mi w oko to przejmowałam inicjatywę. W liceum i na studiach myślałam że już zawsze będę sama, bo nie miałam wielu znajomych, nie imprezowałam. Miałam tylko jedną przyjaciółkę i tyle. Nic się nie martw, na wszystko przyjdzie czas, jesteś jeszcze młodziutka, wszystko przed Tobą ;-)

:)

Myślę że dużo jest samotnych ludzi. Niby świat taki kolorowy, nowoczesny, super, hiper....ale zobacz ilu ludzi siedzi na forach.... Są tu albo z nudów, albo z braku znajomych albo z braku lepszych zajęć i hobby....nie byłoby ich tutaj gdyby mieli ciekawsze zajęcia.

Co studiujesz ?

politologie z braku laku bo naprawde nic mnie nie interesowalo;/'

Jakie masz języki ? To chyba dość trudne studia. Ambitna jesteś haha a na pewno zdolniejsza ode mnie....

Ja nie mam z niczym problemów, jestem szczęśliwa i również kocham zwierzęta, też cierpię z powodu ich złego traktowania. Szkoda mi chorych, biednych dzieci. Także to nie tylko domena "neurotyczek" czy osób depresyjnych.

A siedzę na forum, bo mój mężczyzna jest w pracy, dzidzia śpi, więc sobie czytam. Nigdy nie miałam smutnego życia. Jutro mamy wypad w góry i ogólnie kocham życie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Przesyłam Wam moc pozytywnych fluidów!

Dodam temat do ulubionych i wpadnę jutro.

lepiej nie wpadaj, szkoda nam dzieci niechcianych :P