NADZIEJA... NA JUTRO...

MYŚLAŁAM ŻE TO CO PRZEZYŁAM W DZIECINSTWIE TO NAJGORSZE CO MOGŁO MNIE SPOTKAC,DOM DZIECKA, POTEM ZŁE TRAKTOWANIE U RODZINY ADOPCYJNEJ,BRAK MIŁOŚCI ,ZROZUMIENIA,JEDNAK JAK WIDZE CO TERAZ PRZEZYWA MOJA RODZINA-DZIECI MĄZ TO NADAL UMACNIA MNIE W PRZEKONANIU ŻE JESTEM SKAZANA NA CIERPIENIE MAJĄC 19 LAT ZACZEŁAM UKŁADAC SOBIE WŁASNE ZYCIE,MAJĄC NADZIEJE ZE NIGDY WIECEJ NIE BEDE CIERPIEC.BOLESNE WSPOMNIENIA WRACAJĄ ,GDY NIE MOGĘ ZAPEWNIC DZIECIOM NORMALNEGO ZYCIA, BEZ CIĄGŁEGO MÓWIENIA,,KOCHANIE MAMUSIA NIE MA NA CUKIERKI'',,MAMUSIA KUPI CI JAK TYLKO BEDZIE MIEC PIENIĄZKI'' A CHODZI TYLKO O GŁUPIE SŁODYCZE ,ZABAWKI UBRANIA NA KTÓRE POWINNO MNIE BYC STAC ,JEDNAK U NAS CIEZKO ZNALEZC PRACĘ CHE DAC IM TO CO JA NIE MIAŁAM W DZIECIŃSTWIE,A NIE MOGE.TO TAK BARDZO BOLI,NIE MOGE SPAC PO NOCACH....PŁACZE!!! MAZ TEŻ JUZ NIE DAJE RADY,MAM DOPIERO 27 LAT A CZUJE SIE NA 80 OD OSMIU LAT KOZYSTAMY Z OPIEKI SPOŁECZNEJ NIC NAM SIE NIE UDAJE ,MAZ NIE MOZE ZNALEZC STAŁEJ PRACY, CIAGLE DŁUGI ZA NAMI SIE CIAGNA, MAMY WYPOWIEDZENIE LOKALU JAK NIE UREGULUJEMY ZALEGŁOSCI DLACZEGO ZYCIE JEST TAKIE CIEZKIE? JAK ZACZEŁAM PRACOWAC ,ALBO MĄZ BYŁA NADZIEJA ZE BEDZIE DOBRZE, KIEDY ZNOWU STRACIŁAM PRACE ,BO ZASZŁAM W CIĄZE ZNOWU POPADALIŚMI W DŁUGI, ZA MIESZKANIE, WODE,TO WSZYSTKO MNIE JUZ PRZERASTA .NIGDY NIKOGO O NIC NIE PROSIŁAM ,SAMA RACZEJ POMAGAŁAM INNYM, JEDNAK TERAZ JESTEM U KRESU ZAŁAMANIA,NIE MAMY NAWET NA LEKI DLA DZIECI, UBRANIA, SRODKI CZYSTOSCI.TO CO DOSTAJEMY Z OPIEKI STARAMY SIE PRZEZNACZYC NA OPŁATY,A NA ZYCIE ZOSTAJA NAM GROSZE.BOZE BŁAGAM NIECH KTOS NAM POMOZE, MAMY MALE DZIECKO ROCZNE, CKŁOPCA, POTRZEBUJEMY MLEKA,PAMPERSÓW CO KTO MOZE , POZATYM MAMY CÓRKE 7 LAT I SYNKA 5 ,NIE PISZE O POMOCY FINANSOWEJ ,ZEBY NIKOGO NIE NIE POMYSLAŁA,ZE OSZUKUJE CZYTAJAC MOJE OGŁOSZENIE,CO MIELISMY CENNEGO POSPRZEDAWALISMY, TERAZ NIE MAMY JUZ CO Kiedy szukam pomocy dla mnie i mojej rodziny, co dzień szukam nadziei na lepsze jutro, czasem udaje mi się trafić w takie miejsce, jak właśnie ta strona internetowa. Myślę wtedy, że w zasadzie nie ma sensu prosić, bo i tak nic z tego nie wyniknie, ale, jeśli opuszczę tę stronę nie zostawiając znaku po sobie, zawsze będę myślała, że nie zrobiłam wszystkiego, co mogłam dla moich dzieci, mojej rodziny,KOLEZANKA NAMOWIŁA MNIE ABYM OPISAŁA SWOJA SYTUACJE I UDOSTEPNIŁA NAM KOMPUTER ,MOZE BOG JESZCZE MA MNIE W SWOJEJ OPIECE I ZESLE KOGOS KTO NAM POMOZE PRZETRWAC ZIME I UCZYNI USMIECH NA MASZYCH I DZIECIACH TWARZACH.... NASZ MEIL TO Karolka48@poczta.fm