Moje żale

Od dziecka pamiętam jak rodzice mnie krytykowali, mówili, że nic nie umiem, do niczego się nie nadaje itp. przez to byłam od małego b.nieśmiała, nie umiałam sobie radzić w szkole i prawie nie miałam przyjaciół. W gimnazjum traktowali mnie jak śmiecia, czułam, że nikt mnie nie lubi. Do niczego nie dążyłam, uczyłam się byle jak bo po co jak i tak niczego w życiu nie osiągnę?! Dopiero w liceum poczułam, że się do czegoś jednak nadaję, miałam koleżanki, lepiej szła mi nauka- nawet pani od języka obcego zaczęła chwalić moje zdolności;) Poznałam fajnego chłopaka i się zakochałam;) Wtedy doszło mi jeszcze jedno przezwisko u rodziców- dziwka..a raczej ojciec mnie tak poniżał bo kiedyś zobaczył jak szłam z chłopakiem objęta. Za wszystkie moje niepowodzenia i nieumiejętność radzenia sobie z problemami obwiniam mojego ojca! Mam do niego cholerny żal! I uważam, że razem z matką zniszczyli mi życie. Z chłopakiem przestało mi się układać..po czasie myślę, że to z mojej winy. Za bardzo chciałam mieć go dla siebie, za bardzo kontrolowałam ale tak bardzo chciałam czuć się kochana :( Wyprowadziłam się z domu kiedy tylko nadarzyła się okazja. W sumie to można powiedzieć, że uciekłam stamtąd żeby odizolować się od osób, które niszczyły mnie od środka. Zamieszkałam z chłopakiem i wcale nie czułam się szczęśliwa bo zaczynam mnie olewać, nie liczył się z moim zdaniem itp.Pewnie dlatego, że wiedział, że do rodziców nie wrócę i zawsze mu będę wszystko wybaczać...

Teraz mam 23 lata, mój chłopak został moim mężem...po kilku latach nawet się dogadujemy, choć czasem mam wrażenie, że jestem z nim tylko dlatego, że nie chciałam mieszkać z rodzicami i tak się ułożyło. Mamy dziecko..urodzone dużo przed terminem bo bardzo chorowałam w ciąży. Teraz podejrzewają u mnie raka szyjki macicy a moi rodzice nadal zatruwają mi życie;/ Jak się od nich odizolować?

a moze dlatego ze masz problem z sobą? nie widzisz problemow u siebie? próbujesz zrzucić winę tylko na chlopaka?

Ucięło mi kawałek tekstu.. Nie zrzucam winy na nikogo prócz moich rodziców. Ciągle się mnie czepiają, pożyczają pieniądze a później nie oddają itp..a ja i tak zawsze jestem ta najgorsza.

na raka sz. macicy umiera 90 % chorych

autorko jak ja Cię rozumiem ... :( też mam żal do swoich właściwie to zawsze im się przypomina jak chcą pozyczyć kasę . Tak to jest jak sie ma toksycznych rodziców. Ale na pewno się jakoś ułoży

Może nie będzie tak źle jak to opisujesz. Zacznij się leczyć i myśl pozytywnie, chociaz w minimalnym stopniu. Jesteś młoda i masz szanse pokonać raka, a nawet zmienić kiedyś męża na inny model. Z rodzicami utrzymuj minimalny kontakt.

wiem co czujesz i bardzo ci współczuję :(

Ale masz pecha.Bardzo Ci współczuję.

A wiecie co jest najgorsze? Matka mojego ojca też o wszystko mnie obwinia! Mówi, że nie mam prawa żądać od ojca oddania mi 500zł moich pieniędzy, nawet jeśli teraz ledwo wiążę koniec z końcem bo to oni mnie wychowali itp. Wmawia mi, że mąż mnie zdradza.. z resztą mojej kuzynce, która teraz jest w ciąży też to mówi;/ Rodzinka marzenie ...

Jak rodzice oddadzą mi te pieniądze to zamierzam zerwać z nimi wszelki kontakt bo mam już dość. Ja teraz nie pracuję, mąż zaczął bardzo mało zarabiać i czasem nie stać nas na leki dla syna a moi rodzice wolą wydawać kasę na fajki i kawę;/ My sobie wszystkiego odmawiamy i potrafimy wyżyć za 400zł miesięcznie a oni maja na fajki...ale na długi nie;/