chyba zeświruję przez to pomóżcie

nie moge sobie od kilku miesiecy proadzić. ja i mój mąż pochodzimy z tzw. różnych światów, nasze rodziny różnią się praktycznie wszystkim. Byliśmy ze sobą 6 lat przed ślubem, do jego domu rodzinnego pojechalam po roku znajomości i byłam w szoku po tym, jak zobaczyłam, jak oni żyją. Ale bardzo zawsze ich lubiłam. Przeszkadząły mi różnice,a le przymykałam na to oczy. teraz jesteśmy ponad 2 lata po ślubie, a ja coraz częściej myslę o męża rodzinie, o tym, ze praktycznie nic nie mam z nimi wspólnego. Nawet wypowiadamy się w zupełnie sposób, oni sa ignorantami w tej sferze, ja jestem bardzo wyczulona na język. Z mężem bardzo sie kochamy, dogadujemy. Ale po każdym wyjeździe do teściów jestem przybita, bo wtedy znów myślę o tych wszystkich różnicach... On tez u nich jest inny niż ze mną. Jestem bardzo zżya z rodzicami, ciagle porównuję swoich rodzicow do tesciów, zwlaszcza nasze mamy- oczywiscie na niekorzyśc teściów. Nie urządzamy rodzinnych spotkań, typu moi i jego rodzice, bo ja się czuję strasznie źle na takich spotkaniach, mąż nie jest wtedy jak na co dzień... Nie mogę sobie dac z tym rady, czasem mam myśli, ze lepiej było zyć samej, ale tak naprawdę wcale taknie uważam, bo kocham męża. Boje sie, ze zacyznam już mieć jakąś depresję z tego powodu. Co robić? jak to wszystko zwalczyć w sobie?

na czym dokladniej polegaja te roznice?

na twoją koszyść

różnice sa praktycznie w każdej sferze- wykształcenie, podejście do życia, do nauki, język. mam wrażenie, jakby teściowie nie żyli w XXI wieku... :(

to nie tylko teściowei, ale też rodzeństwo meża... mlodzi ludzie, a czasem jak ich slucham, to jakbym dziadków slyszała

dziewczyno, piszesz o mich teściach?;) Mam identyczną sytuację i powiem ci jedno, po wielu latach małżeństwa widzę u swojego męża ich zachowania, czego nie było widać wcześniej. Z genetyką i wzorcami w rodzinie nie wygrasz

bylabym w stanie znieśc wszystkie te różnice, ale nie moge przeboleć tego ich wypowiadania się. Jestem z rodziny, w której wszyscy bardzo zwracją uwage na język. A oni mówią taką totalną gwarą, za po prostu az trudno w to uwierzyć :O

no to witaj w klubie, czym sie różnicie z tesciami??

to nie doszukuj sie problemów, potraktuj to jak egzotycznego męża :p

Moja teściowa jest bardzo prosta jak konstrukcja cepa, tak w słownictwie jak i w obyciu. Do swoich wnuków mówiła, że nauczyciele to idioci, każda sąsiadka jest zła, ona natomiast idealna, po co jakaś tam dziewczyna urodziła panieńskie dziecko itp. Nie da się słuchać.. Mieszkania nie remontowali przez 50 lat, tak jest dobrze...Baba powinna siedzieć w domu, a nie do pracy... Podobnie zaczyna się dziać w moim domu.

nie rozumiem w czym rzecz, po 2 latach małżeństwa przeszkadzają ci teściowie i rodzina męża, przecież nimi nie żyjesz, a z drugiej strony wiedziałaś jacy są przed ślubem i wtedy ci to nie przeszkadzało, i jeszcze jedno, twoja postawa jest taka małostkowa, jak człowiek jest mniej wykształcony i nie ma profesora przed nazwiskiem to wcale nie jest gorszy

Dodam jeszcze, że jeśli ktoś pije kawę, a co nie daj Boże drinka, to juz degenerat, oczywiście ona nie zna znaczenia tego słowa;)

no to u moich jest podobnie, ale nie az tak źle :) najgorzej z tym językiem i podejściem do nauki... zero ambicji mój mąż z nauka też nie miał po drodze, ale to z powodu absolutnego braku wsparcia od rodziców. Ale teraz widzi swoje błędy, i chce coś z tym z robić

nie uważam, ze ktoś jest gorszy i też nie mam profesora przed nazwiskiem... nie o to chodzi. Chodzi o różnice, rozumiesz? pewnie jestem małostkowa, ale dla mnie mają znaczenie takie rzeczy jak język, obycie itd

Oooo z nauką było podobnie. Kiedy moja córka zaczęła studiować drugi kierunek, teściowa stwierdzila, że ona może ogłupieć od tej nauki:D Mój mąż kończył LO wieczorowo, bo musiał zarobić na siebie. Nauka była ostatnią, a właściwie zupełnie niepotrzebną rzeczą na świecie. ABS Tu nie chodzi o tytuł profesora, bo zna się ludzi zupełnie niewykształconych, ale mających pojęcie o zyciu.

wiec proponuje abyś się z nimi nie spotykała, bo po co masz się męczyć z prostymi ludźmi, a twój mąż niech nie mówi źle o swoich rodzicach, bo kiedyś to się odwróci i wasze dzieci podobnie będą was traktować,

abs nie rzumiesz sprawy widze... a mój mąż nie mówi źle o rodzicach....

szukasz dziury w calym ,z e tak mówią trudno kazdy jest inny nie mieszkasz z nimi na codzien , a w ogóle człowiek inteligentny z kazdym sie dogada ale to musi byc czlowiek inteligentny

mnie jeszcze jedno zastanawia, znasz się z mężem przez 6 lat i tych różnic wcześniej nie było ! , ja jak nie chcę mieć z kimś do czynienia to po prostu go ignoruje, po co go obgadywać i się z niego naśmiewać,

Przecież nie widujesz ich codziennie ,więc co za problem?

Ale przecież nie żyjesz z nimi na co dzień, naprawde jest to dla Ciebie tak wielkim problemem żeby przymknąć oko podczas wspólnych spotkań? Ważne jest jaki jest Twój mąż, wybrałaś go, pokochałaś, jest więc chyba inny niż jego rodzina :)

miszekkk nie jest prawdą, że człowiek inteligentny dogada się z każdym Człowiek inteligentny próbuje dogadać się z każdym, ale nie zawsze jest to wykonalne. Jeśli będę dyskutowała o tym kto z kim ma kolejne panieńskie dziecko, co jedna baba drugiej babie...dogadam się z teściową, innych tematów ona nie podejmuje. ABS Tak też zrobiłam, kompletna ignorancja i zażegnanie wizyt.

róznice były zawsze, ale nie przeszkadzały mi. teraz myślę innymi kategoriami, np. o wychowywaniu naszych przyszłych dzieci... A co doz arzutów- ja sie z nimi dobrze dogaduję i na pewno sie z nich nie naśmiewam. I wcale nie jest mi dobrze z tym, że tak naprawde podświadomie ich krytykuję.

Czy może nagle zaczęłaś szukać pretekstu, wymówki bo z mężem nie układa się jak do tej pory? Bo jak dla mnie problem rodziny z którą widujesz się raz na jakiś czas to wyimaginowany problem, szukasz dziury w całym

cię drażnią ? No nie wiem np. ekspedientka w sklepie ? Czy tylko oni ?

Ja nie rozumiem dlaczego trzeba sie spotykac z ktorymi nie mamy nic wspolnego, ktorzy zle na nas wplywaja nawet jesli to rodzina Twoja czy meza. Jesli nie chcesz byc wsrod nich to nie badz albo ogranicz to absolutnego minimum te spotkania a mezowi wytlumacz. Przeciez maz moze sam tam pojechac jesli chce. Nie rozumiem takiej mentalnosci Polakow- ze rodzina to trzeba sie spotkac. Jak mie nie odpowiada to sie nie spotykam.

A wychowywać dzieci bedziesz Ty i mąż i jeśli jego podejście Ci się nie spodoba to wtedy będziesz się tym martwić i zastanawiać czy to nie kwestia przekazanych wzorców - nie ma co się o to martwić jeśli nie masz żadnych podstaw do tego

spotykac z osobami -mialo byc

ekspedientka w sklepie jest prosta:D:D:D kto ci to powiedział?:D:D:D

"jak mi nie odpowiada" mialo byc , he he.