rozwód po 40-tu latach małż . - miał to ktos?

Po tych trzech literach rozpoznam list od ciebie . Cały czas wtrącał się jakiś dzieciak z chipsami na kolanach więc stąd ta ostrożność...

Ja się dzisiaj już wyłączam , pozdrawiam , do zobaczenia ....

Jelena Rozga- dzięki za miłe słowa i pozdrawiam. No ok- podaję trzy pierwsze litery mojego adresu- ewa - zaczyna być ciekawie.

Mój adres jased49@o2.pl

jeszcze jestem ale na pocztę nic nie wpłynęło

zaraz się odezwę- moment

mam klopot z wysłaniem wiadomości ale działam proszę o trochę cierpliwości

Proszę sprawdź pocztę ...

mimin ;;;; nie powiem jest przykre że po tylu latach ludzie się rozchodzą mnie mąż zostawił po paru latach ale widać ktoś był lepszy mosiałam wziąś się w garść ale nie wiem czy bym teraz zaufała męszczyżnie i odwrotnie

mimin, moge sie tez do ciebie odezwac??

A jak sobie radzisz z dopadającymi momentami poczuciami samotności i świadomością że już bliżej niż dalej,.......bo ja tak mam momentami Jest ogólnie dobrze i nie narzekam, może nawet jest bardzo dobrze..........mam i ogródek i kwiaty i wiele wiele mam........nie wybierałam samotności , ogólnie nie jestem osamotniona choć samotna...........a samotność po coś została mi zadana....zdecydowałam aby to była "bogata" samotność (nie w sensie finansowym ale duchowym) Dziś czuję że żyję i chłonę życie z każdym oddechem i każdym płatkiem śniegu.....sztuka pięknego i szczęśliwego życia...bo to jest sztuka.....można całe życie poszukiwać czegoś doskonałego i nie będzie to życie zmarnowane.

- tak tylko pytam----oczywiście , an na forum wskoczyłem na chwile bo dzisiaj sobota dzień gospodarczy - wiemy co to w domu znaczy . Ale sokoro są tak mili korespondenci którzy zwrócili uwagę na mój temat ( nie łaskotam- stwierdzam)to na pewno będę .

do-a jak mimin -----------cóż , imperia różnej maści --bizantyjskie , rzymskie - przemieniły się w proch , wielu wodzów miało być wiecznie żywych - zniknęli a cóż ja przeciętny człowiek mogę oczekiwać .? Trzeba cieszyć się życiem , każdym dniem , znaleźć podobnie myślących bo często po zmianach wokół nas najbliższych trzeba się bać ( choć byli kiedyś NAJWAŻNIEJSZYMI w naszym życiu) , potrafią zatruć właśnie te coraz trudniejsze dni bardziej niż inni . Pracy jeszcze się nie boje wokół siebie , pozostaje dbać o zdrowie .. i kochać kwiaty...

do ---a jak mimin ----pięknie piszesz o sztuce życia , o tym że trzeba się cieszyć z piękna płatków śniegu . Dzięki - ja też tak myślę i to pomaga przetrwać . Tak myślą ludzie naszego pokolenia , bo obecne reklamy komercja , walka o KASĘ - powodują że zmieniły się obyczaje . Na szczęście są jeszcze ludzie z którymi można o tym innym życiu porozmawiać...

jarzębina99---------na pewno każdy kto się raz poparzy jest później ostrożniejszy . A w życiu jak w grze - albo się wchodzi , albo nie bo według mnie życie to jest sztuka wy borów i rezygnacji . Ja też zapewne dokonałem jakiegoś nietrafionego wyboru i stąd ta próba wymiany poglądów z innymi .

mimin... właśnie jest dobrze jeżeli można porozmawiać w tes sposób bo być samym sobie to nie wesoło a i mój wybór był nie udany

Hej!! Mam mała prośbę! Jestem studentką Psychologii na Uniwersytecie Śląskim i piszę pracę magisterska na temat rozwodów. Byłaby możliwość z waszej strony wypełnienia dla mnie testów potrzebnych mi do pracy?Byłabym bardzo wdzięczna za pomoc i namiary do was,np. adres mailowy?Wiem, że sytuacja rozwodu to nic przyjemnego i nie chce wciskać nosa w nie swoje sprawy,ale badania są całkowicie anonimowe,a dla mnie liczą się wyłącznie jego wyniki.Jeszcze raz dziękuje za przychylenie się do mojej prośby. Pozdrawiam ;)

Ja chętnie Tobie pomogę ale podaj może swój adres mailowy, napiszę do Ciebie

babbenne@gmail.com

wkrótce odezwę się do Ciebie

Chciałabym się z Wami podzielić swoimi myślami. Emocji związanych z rozstaniem z człowiekiem najbliższym nie można przewidzieć. Patrząc na rozwodzące się pary widziałam i wyobrażałam sobie różne stany. Ale nigdy nie przypuszczałam, że mimo przekonania o słuszności decyzji poczuję taki... żal. No właśnie. Żal i pustkę. To tak jakbym zainwestowała wszystkie swoje oszczędności wierząc w wielki zysk i otworzyła po latach bankową skrytkę... bez grosza. I co tu sobie wyjaśniać? Nie bałam się zaangażować w nowy związek. Miałam motywację - małego synka, który potrzebował rodziny, taty. I już zupełnie inaczej "inwestuję". Mimo iż darzę mojego męża sporym zaufaniem - nie otwieram się, nie potrafię odczuwać tych dawnych "namiętności", nie ma skrajnych emocji, kocham (?) ale cóż to właściwie znaczy - do instytucji kochania nie potrafię się w żaden sposób ustawić. W tym roku urodzi nam się dziecko. Wspaniale. Ale ja jestem już inną kobietą. Chłodną, zrównoważoną.. bo tamto rozstanie, sprawy w sądzie zostały we mnie tak głęboko, że wciąż czuję tamten żal.

wiitam, jestem nieszcześliwa mężatka od 19 lat i tez podjełlismy wspólnie dezyzję o rozwodzie...w pierwszej chwili poczułam ulge, zaczęłam snuć plany nowego życia...nie mam nikogo i nie szukam, ale czuję że sama tez mogłabym byc szczęśliwa...ale później jak zaczęły się telefony w sprawie ogłoszenia w związku ze sprzedaza mieszkania cos mnie przeraziło...nie jestem już wcale pewna czego chcę, cholernie boję sie tej rewolucji a jednocześnie ambicja nie pozwala mi porozmawiac z mężem :(...

vinga jesli czujesz jakiekolwiek watpliwosci.. nie pozwol na zmiany ktorych nie jestes pewna! Czasem podjemujemy decyzje nie do konca swiadomi jej konsekwencji lub po prostu dlatego ze szukamy zmian... a przeciez mozliwosci jest wiele.. Moze sprobujcie separacji, a moze jakies wieksze zmiany w zyciu? Nie wiem co jest powodem Waszej decyzji ale na pewno warto jeszcze o niej pomyslec. A na zmiane decyzji pozwalają sobie tylko ludzie naprawde silni (a nie słabi!) bo musisz dac sobie prawo do tego by "nie wiedziec czego w zyciu chcesz". Znam pary, ktore podjely decyzje o rozwodzie i żałowaly.. ale po rozprawie jest znacznie trudniej przyznac sie do blednej decyzji. A moze po prostu wystraszylas sie tego co Cie czeka? Kochasz tego czlowieka?