Moja żona pije codziennie

Jestem szczęśliwa ale droga do tego szczęścia była długa i kręta. Mój eks nie zdając sobie sprawy z powagi choroby w którą się wpędzałam przyzwalał na to pijąc w weekendy ze mną. Potrafiłam go tak zmanipulować i wyszukiwać przeróżne okazje tylko po to by jak to pisał autor o swojej żonie, zrelaksować się. Ale ten "relaks" wpędzał mnie w błędne koło, nawet mi się wówczas nie śniło że się uzależnię, że będę funkcjonować jak się napiję, że świat zaczyna być kolorowy po drinku i dopiero wtedy wszystko jest piękne i takie normalne. Ta "normalność" odebrała mi wiele, ale to co mnie osobiście najbardziej boli to, to że straciłam wiele lat życia i zdrowia. I o tyle o ile mogłam spróbować odbudować to co spieprzyłam podczas picia tak straconych lat już nie odbuduję. Dzisiaj to dziękuję Bogu że w ogóle żyje i mam niejako szansę napisać tych parę słów doświadczenia mając nadzieję że będą wskazówką dla takich osób jak autor. Wracając do początku mojej wypowiedzi, szczęście to w moim odczuciu pojęcie które ma wiele twarzy. Kiedyś szczęściem było mieć flaszkę w domu, dziś kochający facet, ciepło i dach nad głową. Tylko lub aż tak wiele....

Witam serdecznie z tej strony Co poradzić pisze już chyba dla zasady,ja dalej tkwie w wódzie, "powiedzmy mojej żony" już chyba się przyzwyczaiłem,do wódeczki dochodzi chyba menopauza, tak naprawdę ku..........a nie da się wytrzymać!!!!!!!!

Co poradzic..witaj w świąteczny wieczór..Pisalam kilka razy w temacie..Czy cos postanowiłes, zadziałałes w bolesnej sprawie? Czy cos zmieniles-w swoim podejsciu, domu, finansach, by zona nie miala za co pić?

Polecam artykuł na temat uzależnień u kobiet http://terapie.net.pl/kobiety.html

Ja tez mam taki sam klopot bo Ona pije juz co dziennie od 40 lat i jest coraz gorzej bo coraz czesciej awanturuje sie bo "wszyscy w moim wieku "pracuja"a tylko ja jestem najwiekszy len(pracowalem 25 lat)i jestem juz na emeryturze(mialem 2 wylewy i staram sie nie pokazywac ze mam problemy z rownowaga).Mamy jednego syna 38 lat i stara sie nie zenic bo widzi co za zycie ja mam i jest samotny. Nigdy nie myslalem ze dojdzie do takiego punktu jak teraz i jestem calkowicie zdruzgotany tym wszystkim i calym moim zyciem(probowalem juz 2 razy samobojstwo)ale zostalem odratowany.

Witam serdecznie , Polecam Wam wyspecjalizowany Ośrodek Leczenia Uzależnień i Depresji Symptom, http://www.uzalezniony.pl/ Dzięki fachowej pomocy , świetnym diagnostom i terapeutom , trzeba stwierdzić wstępnie przyczynę dla której sięga po alkohol ( depresja , stany lekowe , problemy adaptacyjne itp) Wtedy przy pomocy psychoterapii i dzięki dobrze dobranym środkom farmakologicznym, sztab ludzi pomoże w doborze "narzędzi " aby móc walczyć z tą chorobą . W razie pytań służę pomocą Joanna

Ty nic z tym nie zrobisz ,jeżeli Ona chce i ją to odpręża to cięzko będzie ,każda twoja uwaga bedzie prowadziła do zgrzytów ,ja to bym jeszcze spróbowała jej przetłumaczyć jakby sie czuła jakbyś to ty przychodził i pił w domu dzień w dzień .Ale to już jest problem co innego wypić na weekend a co innego codziennie .Też tak miałam że już zamiast w sobote napić sie lampki wina to od soboty do soboty piłam .Kiedyś siadłam i pomyślałam że to już uzależnienie i na szczęście udało mi sie przerwać ten ciąg