Depresja mi dokucza....kto powinien mi pomoc?

Depresja dokucza od czasu narodzin naszej coreczki. A to juz 5lat! Od tamtej pory nie pracuje....a i caloksztalt mojego wygladu zmienil sie, czego zaakceptowac nie potrafie. Przytulam strasznie a skore zniszczyly rozstepy. Stalam sie malo atrakcyjna a zatem mniej aktywna. Stalo sie tak ze zamknielam sie w sobie. Nie godzac sie z myslami postanowilam potajemnie pojsc na wizyte do psychologa. Pani Dr. po naszej wspolnej rozmowie doszla wniosku ze powinnam rozstac sie z moim partnerem- ojcem Oli....proponowala bym zaczela brak leki antydepresyjne, proponowala mi kolejne spotkania. Nadal jestem z Markiem. Wiem czesto ze robie zle.....tlumaczac sobie ze robie to dla dobra naszej coreczki....ktora za tatusiem tak bardzo teskni gdy tylko go z nami nie ma. Najgorsze ze brak mi wsparcia i pocieszenie bliskiej osoby. Mieszkamy w rodzinnych stronach mojego partnera. Jestem z dala od mojej rodziny. Nikt mnie nie potrafi pocieszyc...nikt mi nie prawi komlementow. Z problemami jakie w moim zyciu sie pojawily bylam sama...o wielu rzeczach nie potrafie zapomniec. Nikt po za Mala nie mowi ze mnie kocha :-( Czesciej slysze ty tylko buczec umiesz-slowa Marka, mamusiu ty placzesz przez tatusia?-slowa Oli. Rodzinie mojej nie zwierzam sie jak mi ciezko, nie chce Ich bowiem martwic jak to w zyciu moim jest. Tesiowa potrafi mi jeszcze powiedziec ze schudnac powinnam. Wiem ze za dobra czesto jestem. Na dodatek wykorzystywana. Na kogo pomoc wiec powinnam liczyc?