moja córka boi się różnych dźwięków

Na co dzień moją dwuletnią córkę ciężko jest uspać. Śmieje się, rozrabia, domaga miliona piosenek itp itd. Wystarczy jednak, że usłyszy jak sąsiadka w obcasach schodzi po schodach (wszystko słychać przez ściany) i natychmiast szybciej bije jej serce, mocno zaciska oczy i nie odzywa się dopóki nie zaśnie. Oczywiście tłumaczę jej, że to sąsiadka, że kocham, że rodzice są w domu, nie ma się czego bać , nie damy zrobić krzywdy itp, ale to nie pomaga. Żal mi jej, że tak się boi bo potem śpi niespokojnie. A boi się różnych trzasków, a to sąsiad rąbie drewno w piwnicy (mieszkam na parterze), a to ktoś odbija piłką a ścianę bloku. Normalnie jest bardzo odważna, chętnie rozmawia z każdym, nie krępuje się, PORADŹCIE CO MAM ROBIĆ W TAKICH SYTUACJACH BO ŻAL MI JEJ.

skorzystaj z porady psychologa dziecięcego :) a kiedy to zauważyłaś? zawsze się bała czy coś wpłynęło na to?

Mam syna, niespełna dwulatka. Jest bardzo odważny, uwielbia zabawę i wygłupy. Nie boi się skoków do wody, zjazdów z najwiekszych zjeżdżalni, nowych ludzi itd. Ale stukania o jakim piszesz boi się bardzo. Wstaje odrazu i podbiega do mnie. Jeśli go usypiam to choćby zmęczony leżał już na poduszce, poderwie się wystraszony i pokazuje paluszkiem na sufit. Widocznie takie maluchy po prostu boją się nieznanych dzwiekow dochodzących spoza domu, ktorych nie rozumieją.

ciężko jest mi określić kiedy to się zaczęło, bo naprawdę nie pamiętam. Ale dziwi mnie to, że dosłownie skacze po łóżku, schodzi sąsiadka na przykład i ona dosłownie wskakuje pod kołdrę, zaciska oczy i NIC. W ogóle już na mnie nie reaguje. Nawet jak ją próbuję rozśmieszyć, tłumaczyć, głaskać, całować.NIC. Zaciska oczy i po 2 minutach śpi...

azs1000 - moja córka ma 20 mc i jak jest zmęczona to nawet wiertarka za ścianą Jej nie przeszkadza, co mnie bardzo zdziwiło. Nie boi się żadnego dźwięku.

coś musiało się wydarzyć ze tak reaguje. Moja zaciska oczy w momencie kiedy np upada. Ostatnio zauważyłam to. Jak była mała tak ok 5/6 mc to zaciskała oczy jak np zrzucała z fotelika na podłogę coś metalowego i był dźwięk upadku, ale to się Jej podobało bo śmiała się.

widocznie jest tak jak piszesz, ale żal mi mojej córci strasznie i zastanawiam się jak jej pomóc. Ona bardzo lubi moje sąsiadki, bo to starsze Panie i często widuje je na ławce przed blokiem. Nawet zostaje z nimi, jak biegnę do sklepu czy idę ze śmieciami. Myślałam więc, że jak powiem, że to schodzi sąsiadka a nie np. "pan" to będzie jej raźniej, ale nic...

poradźcie coś jeszcze