brak poczucia wolności

Mam 21 lat i czuję się kontrolowana przez rodziców. Tzn. głównie przez mamę. Zawsze chce wiedzieć, gdzie wychodzę. Mówi, że to tak w razie czego, gdyby coś się stało to by wiedziała, gdzie mnie szukać. No ok...Ale jak nie ma mnie kilka godzin i jest już późno to mama czeka za mną i pyta co tak długo, że już myślała, że ktoś mnie gdzies napadł. Poza tym, nie wychodzę wieczorami. No, chyba, że na imprezę. Wtedy nie ma problemu. Ale jak wychodze tak sobie to jest po co wychodzę, z kim i dlaczego o tej porze. Kiedyś chciałam wyjść w nocy na chwilę, ale się rozmyśliłam i nie wyszłam, bo wiem, że potem by na mnie dziwnie patrzyli i gadali, że po co w nocy wychodze... Kurde no...To jest wkurzające. Nie mogę sobie żyć jak chcę, tylko musze patrzeć, co na to rodzina, szczególnie mama. Co zrobić?

pomyslałas ze mama Cie kocha i sie martwie....... pewnie nie bo tylko o sobie mysliz i kropka

Wiem, ze się martwi. Ale co? Będę miała 50 lat, a mama mi będzie nadal gadała. A ja też mam swoje życie. Niektórzy nawet dziwnie patrzą jak mówię, ze nie pójde gdzieś tam, bo mama będzie marudzić albo krzywo patrzeć.

I co? Nikt mi nic nie poradzi?

to niestety mozna po skurwysynsku takie drogi w zyciu znalezc bez wolnosci http://www.youtube.com/watch?v=4ALTu4dVbTQ

Niestety takie sa uroki mieszkania z rodzicami w dorosłym wieku...

wiesz tez tak mialam....bo nasze mamy sa nadopiekuncze bo sie martwia...ja to rozumiem ale tez mnie juz denerwowalo to zycie pod kloszem,kontrola....wyprowadzilam sie i moge robic to co chce bez tlumaczen...takze dopiero jak sie wyprowadzisz sie cos zmieni....

martwi sie,ot co. bedziesz na swoim to bedziesz sobie rzadzic. no chyba,ze planujesz do 50tki zostac w domu :D

hej, ja mam podobnie, ale to w sumie dobrze bo jakby sie cos stalo to przynajmniej wiedza, osoba wyzej, owszem dorosly ale sa jeszcze starsi i mieszkaja z rodzicami.. poza tym nie musisz sie spowiadac znajomym ze mam dzwonila albo Ci nie karze wyjsc