Pomocy!

Chodzi o to, że mam dosyć duże powodzenie u mężczyzn, ale mimo tego jestem sama i czuję się samotna. Wiem, że problem tkwi we mnie. Po prostu, kiedy mam się z kims spotkać to mi się nie chce albo nie widzę w tym sensu. Czasem spotkam się z kimś kilka razy i mi się nudzi. Można powiedziec też, że "zamykam się" na facetów. Jak ktoś jest tylko moim kolegą to ok, mogę się z nim widywać, ale jeśli chodzi o coś więcej, to ja się wycofuję. Nie boję się. Strach nie leży w mojej naturze. Nie wiem co to jest w takim razie. Albo też np. nie wyobrażam sobie tego, żeby jakiś facet siedział u mnie w domu przez pół dnia. Miałam trzech partnerów, a mój najdłuższy związek trwał pół roku. Zawsze ja zrywałam. O co tu chodzi? Co jest nie tak? Co mogę zrobić, by nie czuć się samotna i zmienić jakos swoje nastawienie?