wierność

Cześć, mój mężczyzna wiem ze mnie kocha, jednak nie potrafie dojść dlaczego do konca mi nie wierzy, musze mu wytłumaczyc wszytsko od poczatku aby był pewny tego co mówie. dzisiaj przeprowadziliśmy powazna rozmowe na ten temat, wytłumaczyłam ze nie mam zamiaru go zradzić i takie taam, powiedział ze postara sie zmienic i mi zaufac. Myślicie ze taka osoba potrafi to zmienic?

bo wy oszukujecie, klamiecie z premedytacja, klamiecie w afekcie, a nawet klamiecie, ze nie klamiecie... nie ma wiec powodu zeby mu sie dziwic... pozdrawiam,

aniołki z was, awwrrr :D

Nawet gdy się ufa to jednak dobrze sobie zostawić furtkę i jednak nie wszystko i zawsze, bezkrytycznie i na ślepo brać za dobrą monetę. Jeśli ktoś w tym potrafi znaleźć konsensus to jest dobrze, jeśli mimo wszystko deklaruje co rusz swe obawy to jest zazdrośnikiem, dużym bo nawet z tym się nie kryje i pozwala temu uczuciu być "na wierzchu" przy każdej okazji. Myślę ze każdy z nas ma możliwość dokonywania zmian w samym sobie. Jeśli Wam się układa, jesteście szczęśliwi ze sobą to jego obawy w naturalny sposób zanikną, musi się tylko odrobinę "wyluzować" i patrzeć z optymizmem a nie podejrzliwością. Czy to potrafi, czy zastosuje te minimum "luzu", chyba jednak można dać szansę :)

ja ufam tylko swojemu kocurowi-jest wykastrowany:D reszta to niestety -zycie.

a moze dalas mu jakies watpliwosci swoim zachowaniem skoro taki jest ostrozny? wydaje mi sie ze zazrosci nie da sie wyleczyc .. moze go ktos kiedys skrzywdzil i dlatego sie tak zachowuje ..?