nie taka nie siaka

Macie tak czasem... że dochodzicie do wniosku, że po prostu nie chce wam się żyć? Nie mówię o myślach samobójczych, tylko raczej o tym, że w pewnym momencie dochodzi se do wniosku, że cokolwiek by się nie zrobiło, to zawsze znajdzie się coś, co uniemożliwi wam bycie szczęśliwym? Jak tak mam co jakiś czas... Przez chwilę jestem pełna zapału, robię coś, myśle - tak, to jest to! Pójść tą drogą, osiągnąć coś, to jest super plan! I nagle....schodzę na Ziemię i dociera do mnie znowu, że jestem tylko małym, śmiesznym, ograniczonym człowiekiem skazanym na życie jak miliony innych ludzi...

upup

dobra, z reszta kogo ja pytam? zaraz ktos wyjedzie z pseudo przesmiewczm tekstem, czy cos...

Tak czy owak nie patrz na innych(ludzi)tyko na siebie

to zawsze znajdzie się coś, co uniemożliwi wam bycie szczęśliwym? dokladnie czuje to samo:o byl czas ze zaniechalam wszelkich dzialan nie widzac ich sensu

no właśnie! dokładnie o tym mówię... Nie chcem i się robić czegokolwiek bo nie widze wymiernych efektów. Nie chce mi se pracować, bo z tego co zarabiam i tak kasy nie stracza mi nigdy do końca miesiąca (nie wydając praktycznie na żadne przyjemności, nieraz musze odmówić sobie rzeczy KONIECZNYCH) W miłości - jestem w związku, który prawie cały czas jest na odległość - i co z tego, że się kochamy, skor onawet nie możemy być obok siebie, przynajmniej póki co?;/ Przyjaciele, rodzina - ciągle coś dla nich robię, jestem na każde ich zawołanie, a jak raz zadarzy się, że po prostu NIE MOGĘ - to słyszę jaka jestem egoistka...ręce opadają. No i pytam się - p oco to wszytsko?