problem z samotnością, bliskością

generalnie czuję się samotny, ale nie spotykam się z nikim ani nie mam przyjaciół. tu nie chodzi o nieśmiałość, ale o to, że uważam się za niegodnego przyjaźni, a zwłaszcza miłości. boję się wykorzystania mnie, obgadywania za plecami, nagłego zerwania znajomości, boję się bliskości: lepszego poznania mnie, nawet dotyku w obawie przed spoliczkowaniem itd. tak się boję związku, że "domyślną opcją" mojego zachowania jest odrzucać i nie dowierzać każdemu sygnałowi zainteresowania. nie wiem czy mogę się komuś podobać. co robić? i jak uwierzyć w to że mogę? walczę z tym i staram się wychodzić do ludzi mam 23 lata, od 2 bardzo pracuję nad sobą, ale ciągle bez rezultatu...

up

up

bo mam dokładnie to samo, może inni

A czemu się tak boisz? Czy zostałeś skrzywdzony w przeszłości? Rozumiem Cię. Najbardziej boli gdy zrani nas ktoś nam bliski. "Jesteś odpowiedzialny za to co oswoiłeś" - te słowa pasują do tego wątku.

Czemu uważasz, że nie jesteś godny miłości?

powiedz coś więcej o sobie. nawet nie mam z kim porozmawiać o tym...

Walcząc z wadami nie tylko nie zmniejszasz ich, ale wzmacniasz i utwierdzasz.

Ty cierpisz na lęki chorobowe. Może warto byś poszedł do psychologa a może nawet do lekarza.

bo całe życie uczuciowo-towarzysko-rodzinne mi się nie udało. mam rodzinę kompletnie zdegenerowaną - zboczenia transwestytyzm, nałogi - narkomania, alkoholizm, do tego praadoksalnie surowe wychowanie religijne pełne obłudy. na każdym kroku podkreślanie że jestem okropny, paskudny, winny , jak hitler itd. matka zbiła mnie w dzieciństwie kilka razy z powodu mojej nieśmiałości, ojciec wyśmiewał się z wyglądu, dziadkowie że jestem słaby fizycznie i "z nikim jakoś się nie przyjaźnię".

o co chodzi z tymi lękami chorobowymi, myślicie że jak bym poszedł do psychiatry to on da jakiś lek na poprawę samopoczucia, pewności siebie itd, jakiś anty-lękowy czy anty-depresyjny?

up

Jasne, że da. Są na to skuteczne leki.

Hm, w takiej sytuacji powinieneś także Ty sam nad sobą pracować. Napisałeś co prawda że to robisz ale może gdybyś brał leki i to robił to pewnie byłyby znacznie lepsze efekty. Musisz tak pracować by efekt Twojej pracy zwiekszył Twoje poczucie własnej wartości. Wtedy nie będziesz się zastanawiać czy jesteś godny miłości.

powiedz o jakich lekach mówisz? ja nie jstem w ogóle w temacie, powiedz jakich info mam poszukać w necie?

życie mam poukładane z wyjątkiem sfery towarzyskiej. mam sporo osiągnięć, ale to nie znaczy, że uważam się za godnego miłości bo np. idzie mi w pracy, co najwyżej podwyżki...

Jeśli tak chcesz wiedzieć na temat tych leków to idź do psychiatry. On Ci wszystko powie.