NIEchcę mieć dzieci, co w tym dziwnego?!

nie chcę mieć dzieci. taka moja decyzja. mam 21 lat, wiem czego chcę i tego także jestem zupełnie pewna. mam dość gadaniny rodziny, że jestem egoistką, że mi się odwidzi za 3 lata, że jestem głupia i jak jedna ciotka powiedziała "niedorozwinieta":o wszytskie kolezanki ktore zostały mamami wpadły i pomimo że nie mają czasu na nic, chodzą zmęczone, niezadbane za wszelką cenę próbója mi udowodnic, jakie cudowne szczęście je spotkało:o jeżdzę na wakacje, mogę pracować, robic co chce, wyjśc gdzie chce o każdej porze dnia i nocy. podoba mi sie to i tak zostanie. ch*j mnie jednak strzela, że nikt nie może zrozumieć, że nie chce mieć dzieci, bo jest to uważane niemal za kalectwo. nie lubię dzieci. po prostu. mój narzeczony jest tego samego zdania. powiedzcie, co w tym dziwnego, że nie chce miec dzieci?

Bo jak Ci instynkt macierzyński na mózg padnie koło 30 to może i Ci się odwidzi. A może i nie, różnie bywa Ja nie rozumiem jakiegoklwiek udowadniania na siłe jakie to macie wspaniałe i szczesliwe życia jak to robią zarówno osoby bezdzietne jak i matki z ojcami. Niech kazdy żyje jak chce i nie trabi o tym

po to zostalas stworzona zeby rodzic dzieci. jak mozesz byc taka egoistką? dziecko to samo szczęście:) to twoja mała kopia, słodka i wspaniała:) ciotka miała rację jesteś niedorozwienięta:o kto ci na starosc beddzie pieluchy zmienial?

Nic w tym dziwnego, to Twoja rodzina jest jakaś nienormalna. Ciekawe czy rodzina dawałaby Ci kasę na dziecko i zajmowała się nim wtedy kiedy nie miałabyś czasu albo chciałabyś wyjść na imprezę. Nie przejmuj się :)

a dajże spokój. Wszystkie wpadły, wszystkie grube i zaniedbane- tylko Ty masz zajebiste życie :) Nie chcesz mieć dzieci to ich nie miej- Twoje życie, twoja decyzja. Też masz laska problem :)

Kultura mam na drugie --> mam ponad 30 lat i jakiś nadal nie chcę mieć dzieci. nie zachwycam się nimi jak moje rożne znajome (dziecko jak dziecko, nie ma w nim cudownego), nie stanowią dla mnie tzw 'cudu narodzin' i ogólnie są mi obojętne. nie mam ochoty na władowywanie się w sytuacje gdy będę się budzić co chwilę,bo jakiś bachor będzie drzeć ryja naście razy w nocy. co to, to to nie.

a to se nie miej ! sie tłuimaczysz komuś ? bahor budzi sie w nocy przez maks pierwszy rok życia- to głupi powód. Ta planeta jest przeludniona, zaleją nas Chinczycy, bo wiedza ze w ilosci siła. Twoja macica, nie chcesz to jej nie uzywaj, ale widac masz z tym jakis problem. ;-)

chmurne_niebo - a jakie masz podejscie do ludzi ... i zwierzat? oO

DeMorai - a skąd to głupie pytanie? Nie jestem osobą do któej się zwróciłeś, ale mam tak samo jak ona. Zwierzęta kocham, mam parę. Mam szczęśliwy związek. Dzieci nie znoszę, gdyby mi jakiś bachor wył całą noc przez kilka miesięcy to chyba podcięłabym sobie zyły. Kocham spokój i wolność. Ale co to ma do innych ludzi i zwierząt?

berewrt - czyli jak bys miala szczeniaka a on by robil siusiu w calej kuchni, skomlal w nocy ... to by Tobie nie przeszkadzalo ... a dziecko juz tak?

21 lata? jestes jeszcze larwą dorosłego człowieka, ale do 30-dziestki poczujesz instynkt i przepoczwarzysz się w pożądającą potomstwa dorosłą kobietę. Mózg dojrzeje i wtedy będize można pogadać.

wszystko

Dokładnie tak. Szczeniaczek nie drze się wniebogłosy przez parę godzin, tylko przez chwilę delikatnie popiszczy. Siuśki można zebrać - zdarza się to niezwykle rzadko i w3 sumie krótko, bo potem pies się uczy wyprowadzania na spacer. Kot uczy się robienia do kuwety. A dziecko? Wali w pieluchy nawet 3 lata. Drze się tak, że nic innego nie słychać. Nawet przez parę godzin. Idę o zakład, że nie masz dziecka, zgadza się?

nie kazda kobieta chce miec dziecko, wbijcie to sobie w wasze puste lby

"ale do 30-dziestki poczujesz instynkt" E tam. Mi też tak gadali. Mam 30-tkę i nic się nie zmieniło. Jak laska w wieku 21 lat jest PEWNA że nie chce dzieci, to raczej się nic nie zmieni.

berewrt - nie chodzi o personalizacje rozmowy, ale o poznanie przyczyn :) Jak wpsominasz swoje dziecinstwo, mialas kochajaca rodzine, matke, wspaniale wychowanie?

Miałam :) Cudowne dzieciństwo, wspaniałych rodziców, którzy do tej pory są kochającym się małżeństwem i uwielbiamy ich z moim mężem odwiedzać. Nie baw się w psychologa... Co jest Twoim zdaniem tak niepokojącego w tym, że ktoś kocha ponad wszystko ciszę, spokój, sen, niezależność?

Ja, gdy słyszę że jakaś koleżanka urodziła, albo inna ma już dwójkę dzieci to nie odczuwam zazdrości a raczej współczucie. Naprawdę. Uważa się, że bezdzietne kobiety zazdroszczą matkom, ale to nieprawda. Mi jest ich żal. Nie mogą robić tych rzeczy które ja mogę robić. Nie mogą wstawać o której chcą, kochać się z facetem gdzie i kiedy chcą, jeść gdzie i co chcą, wyjechać na wakacje bez troski o dziecko, nie wrócić na noc, bo zabawić tyle u przyjaciół. Smutne. Naprawdę mi ich żal.

to jasne, miała wzór rodziców, którzy kochali siebie, byli przede wszystkim małżeństwem- teraz to realizuje w swoim zwiazku- miejsca dla dziecka brak. nie szkodzi- dzieci powinny sie rodzić tam, gdzie są chciane.

berewrt - oj pobawmy sie, no chyba, ze preferujesz inne zabawy ;) ... to w jaki sposob patrzysz na rodzicow? - moze przez pryzmat tego, ze stracili duzo czasu wychowujac dzieci a nie mogli zajac sie soba, swoim zyciem, pasjami?

eee, pudło, jej rodzice na pewno realizowali swoje pasje, pomimo tego że wpadli i przydarzyłai m sie beretw, ona po prostu chce tak samo tylko bez tej wpadki.

Czasami miałam koszmary że rodzę dziecko i to koniec, koniec mojego życia. Że zaczyna się koszmar, zaczyna się coś bez odwrotu. Nie można już zrezygnować. Ponadto mam wrażenie, że "rodzic" to już kolejne pokolenie, starzy ludzie z innymi problemami. Ja chcę być młoda. Uwielbiam np. niedzielę spędzić w łóżku oglądając horrory. Uwielbiam z moim facetem wziąć koc i pojechać nad jezioro na całe popołudnie. Uwielbiam kochać się z nim albo onanizować się przy głośno włączonym porno. Mogłabym wymieniać i wymieniać. Za dużo jest tych dobrych rzeczy, z których trzeba rezygnować mając dziecko. Matki powiedzą że jak się wszystko dobrze zorganizuje, to można mieć to i to. Ale ja nie chcę organizować, gimnastykować się przy tym, walczyć o swoje rozrywki i swój czas. Chcę go po prostu mieć.

Nie sądzę że się nie realizowali. Raczej spędzili swoje życie tak jak chcieli.

Nie byłam wpadką, rodzice mnie planowali :)

ale jak widać , starzy berewt żyją teraz życiem córki i ma kto do nich wpadać na stare lata. A kto wpadnie i zatroszczy sie o te, co teraz onanizują sie głośno do pornoli ? pani z PCK :-)

całe życie w strachu przed wpadką :)

Mi dodatkowo byłoby żal mojego związku. Właściwie wszystkie pary/małżeństwa jakie znam z mojego otoczenia, coś straciły po urodzeniu się dziecka. Np. zaczynali się kłócić, dziecko stało się najważniejsze, ona często nie miała już ochoty na seks itd. Owszem, po latach to się stabilizuje, ale na początku każdej parze z tego co widzę jest ciężko i oddalają się od siebie. A ja nie chcę. Chcę żebyśmy byli we dwoje, tylko dla siebie.

Też nie chcę mieć dzieci. W przypadku wpadki bez wahania usunęłabym ciążę.

tak ci powiedzieli beretw ? to miło z ich strony .

nie chce mi się wdawać w dyskusje z Tobą :)