i co ja mam zrobić???

widac, ze Ty masz wiekszy problem ze swoim mezem i szczerze facectowi wspolczuje takiej zony :O dziwne, ze Cie jeszcze w dupsko kopa nie dal :P

pisze tak bo mam dziś doła wczoraj znowu mnie uderzył... choc przyrzekał że nigdy więcej tego nie zrobi....ciężko mi z tym wszystkim... i czuję się totalnie zagubiona w tym świecie... ale pocieszam się tą myślą że mam super przyjaciela... który mnie szanuje lubi i chce mi pomóc... ale widocznie mój mąż zrobił mi niezłe pranie mózgu skoro tak bardzo się wszystkiego boję...

"widac, ze Ty masz wiekszy problem ze swoim mezem i szczerze facectowi wspolczuje takiej zony dziwne, ze Cie jeszcze w dupsko kopa nie dal " och dziekuje ...długo pracowałam na to :)

anna673 nie wazne, co tu napiszemy, ty i tak dostaniesz z tym dupkiem..

jesteś dziwką i tyle

chcesz zgrywac porzucona zone ???nie latwiej zlozyc pozew tylko czekac az On nie wytrzyma:O Co do Ciebie Ania na Twoim miejscu bym sie nie zastanawiala ani sekundy skoro to nie byl pierwszy raz jak Cie uderzyl to zrobi to kolejny i kolejny... Jezeli nie chcesz takiego zycia odejdz.

właśnie że ja teraz wiem że nie chcę z nim być... wcześniej tak mówiłam lecz w głębi serca kochałam go... miałam nadzieje że się zmieni...był nawet taki czas że siebie za wszystko obwiniałam... ale teraz jest inaczej... juz sam fakt że tutaj jestem wiele dla mnie znaczy... juz lepiej się czuję...bo się wygadałam ... dlatego jeśli ktos z was miał podobny problem... to ciekawa jestem jak sobie z tym wszystkim poradził...

prostolinijnie ja jestem dziwką...? dlaczego mnie tak obrażasz... nigdy nie zdradziłam mojego męża... a może jestem dziwką bo pokochałam kogoś kto mi nie robi krzywdy... i dla jasności ten ktoś jest wolnym mężczyzną...

z wolnym to nie grzech :-)

wiecie co? życie jest naprawdę niesprawiedliwe... człowiek marzy że będzie żył długo i szczęśliwie... bierze ślub z nadzieją na leprze jutro.. wierzy że zawsze będzie kochany... a tutaj nagle łup siup! wali się cały świat...... zawsze marzyłam o szczęśliwie kochającej się rodzinie... i dlatego tak ciężko jest mi odejść...

No to ja nie wiem nad czym sie zastanawiasz. W skrocie Ci cos opowiem Bylam z podobnym dupkiem jak Ty, jedna roznica jeszcze sie nie pobralismy (cale szczescie). Uderzyl mnie wybaczylam przysiegal na wszystko, ze sie wiecej nie powtorzy... ogolnie robil awantury o wszystko chociaz tez potrafil byc kochany:O zazdrosny o wszystko obsesyjnie chociaz nigdy nie mial powodow sam sobie je wyszkuwila i wmawial mi romans z tym i tamtym. Zaszlam w ciaze, w czasie ciazy rozstalismy sie, bo juz nie moglam psychicznie z nim wytrzymac. Obiecywal poprawe itd staral sie ja znow uwierzylam... ale powiedzialam, jesli urodzi sie maly jedna awantura i z nami koniec. Nie wierzyl... Maly mial 10dni spakowalam sie i tyle mnie widzial. Mimo, ze kochalam go bardzo ale nie chcialam miec dluzej takiego zycia a zwlaszcza dla malucha. Nie nie bylo latwo ale w koncu mam spokoj, nikt mnie nerwowo nie wykancza, nie wydziera sie o nie taki obiad itd. Ale decyzja nalezy do Ciebie.