JESTEM NO-LIFEM

Przesiedziałam dziś znowu 14 godzin przed kompem. Gram, albo siedze na necie. Nie mam marzeń. Nic mnie nie obchodzi. Mam niecałe 20 lat. Ciesze sie, że dzień zleciał i odliczam do śmierci. Ma ktoś podobnie?

nikt się nie przyzna :D tu same full wypas laski :D jak tyle siedzisz to wiesz poszperaj z zarabianiem w necie itepe

Nie sraj ogniem. Mam kumpla, który przesiedził 8 lat w anclu a jak mu powiedzą, że i dzie siedzieć to wywala na nich fujare

20 lat, więc pewnie studentka, albo bezrobotna maturzystka ;) A tak serio. To wszystko z nudów. Też tak miałem. To przechodzi, kiedy znajdzie sie kilka rzeczy, które oderwą Cię od ponurych myśli :D

i to mi sie podoba!

Brawo!Uświadomienie sobie swej choroby w aspekcie psychospołecznych stanowi niejako pierwszy i bardzo ważny krok do tego by z niej wyjść.Podobnie jest z innymi uzależnieniami i dysfukcjami społecznymi. Aby jednak nie zniweczyć tego co już w związku z tym osiągnęłaś musisz zrobić następny krok i podjąć z tym walkę. Podporą dla niej będzie stosowna motywacja a być może i terapia w szerokim rozumieniu.W tym wg musisz nawiązać kontakt osobiście z jakimś specjalistą i pamiętaj-nie poddawaj się albowiem real czeka na Ciebie z szeroko wyciągniętymi dłońmi wołając-Come!Come to me-with me and for me and let's life!