Nic mnie już nie czeka...

Chciałabym któregoś dnia już więcej się nie obudzić. Wszystko co było dla mnie dobre już dawno się skończylo...

jesteś w błędzie

Każdy dzień jest taki szary, monotonny. Wiecznie ktoś mi przypomina o moich błędach i niedostatkach. Nie mogę rozpocząć życia na nowo, bo przeszłość non stop daje mi o sobie znac. I czym tu się cieszyć?

U mnie nic się nie zaczęło...

i nigdy nie zacznie...

przegrałem na starcie :(

Moim znajomym wszystko się udaje, odnoszą sukcesy na studiach i w pracy. A ja? Już dawno straciłam poczucie celu w życiu.

Cel jest ciężko znaleźć...

Nikomu na mnie nie zależy. Jestem potrzebna tylko wtedy, kiedy osiągam sukcesy. Jak podwinie mi się noga, wszyscy mnie skreślają. Nikt nie widzi, że jestem nieszczęśliwa, że dokucza mi pustka i samotność...

Nie wklejajcie tutaj tarota, bardzo proszę...

człowiek zawsze jest sam... nikogo się nie obchodzi...

Super, że mnie jeszcze bardziej dobijasz.

Mam kłamać?

Mógłby mnie już Pan Bóg zabrać z tego cyrku zwanego zyciem. Zupełnie nie rozumiem po co tutaj jestem. Męczę się za każdym razem kiedy mam wstać z łóżka.

Tu też nikogo nie obchodzimy...

Przegrywałem, przegrywam i przegrywać będę

Myślałam, że ktoś mi napisze, że jest inaczej i poradzi jak mam wyjść z tego stanu. Gddyby tylko znalazł się ktoś dla kogo moglabym zyc na nowo...

Też chciałbym się nie obudzić..pewnego dnia...

Oczywiście... Problem w tym, że ja za bardzo boję się samobojstwa, żeby się na nie zdecydować. Dlatego żyję z gorzką świadomością przegranej.

Ale widzisz, ciągle żyjemy. Coś nas tu trzyma.

Proszę mi pomóc... Dlaczego wszyscy omijają takich jak ja?

Ja popełnię samobójstwo, za 20lat...na razie nie...

Ogólnie to ludzie zawsze opamiętują sie ze swojej obojętności zbyt późno, najczęściej wtedy, kiedy dochodzi do tragedii. Tak to myślą, że mogą innych oceniać...

?

Wolałabym na forum...

na forum z pewnych przyczyn nie bardzo mogę(wyjaśniłabym na gg), jak chcesz to się odezwij na 21106505

Zawaliłam dwa razy studia, straciłam właśnie pracę, nie mam przyjaciół, rodzina mi się nie udała, każdy mnie omija jakbym byla gównem... Nikt nie widzi, że coś złego się dzieje ze mną. Jedyne na co ich stac to na wygarnianie mi blędow...

Chciałabym któregoś dnia już więcej się nie obudzić. Wszystko co było dla mnie dobre już dawno się skończylo... każdy czasem by chciał zapaść w "sen wieczny" :P Każdy dzień jest taki szary, monotonny. Wiecznie ktoś mi przypomina o moich błędach i niedostatkach. Nie mogę rozpocząć życia na nowo, bo przeszłość non stop daje mi o sobie znac. I czym tu się cieszyć? sama dajesz przeszłości tą przewagę... Moim znajomym wszystko się udaje, odnoszą sukcesy na studiach i w pracy. A ja? Już dawno straciłam poczucie celu w życiu. Twoi "znajomi" to nie Ty.... Nikomu na mnie nie zależy. Jestem potrzebna tylko wtedy, kiedy osiągam sukcesy. Jak podwinie mi się noga, wszyscy mnie skreślają. Nikt nie widzi, że jestem nieszczęśliwa, że dokucza mi pustka i samotność... ależ tu bardzo mało osób dba o szczęście innych...reszta dba o interes... Mógłby mnie już Pan Bóg zabrać z tego cyrku zwanego zyciem. Zupełnie nie rozumiem po co tutaj jestem. Męczę się za każdym razem kiedy mam wstać z łóżka. jak będzie chciał , to Cie zawoła , bez obaw...cierpienie , to jedno z podstawowych sensów w życiu...to taka pokuta.... Myślałam, że ktoś mi napisze, że jest inaczej i poradzi jak mam wyjść z tego stanu. Gddyby tylko znalazł się ktoś dla kogo moglabym zyc na nowo... musisz znaleźć sobie faceta....zastąpi on Ci dotychczasowe cierpienie - innym....:P:)

Napisałam do Ciebie na gg.

Ty rev odpowiadasz na takie tematy? wow, i nie chcesz nikogo zwyczajnie denerwować? szok