moj depresyjny wiersz

Czekam nieustannie Moje oczy nadal zielone... ale wiara czarna miesza się to wszystko w odcień szarości moich myśli świat czarno biały choć ta biel okryta cieniem czerni zakrywa światłość jasności umysłu nie zrozumiem tego nie uwolnię się mam nadzieje ze przyszłość mnie wybawi zamknie to w klamrę biegu historii trzeba czekać liczyć czas, dni i lata przesuwać miesiące kalendarza witać zmroki i świty odbywać pory roku co ciągną monotonii sznur wspomnień przeszłości rozdrapując wiecznie rany trochę zapomnienia żądam w końcu Bóg mnie stworzył nowego rozumu, serca bądź duszy może to by mnie zmieniło dało nową świadomość

zmień dealera

Nie ma na świecie wiersza o którym napisałabym coś miłego :p Ale pierwszy wers tego przypomina mi czyjąś stopkę :D

A nie :p miałam na myśli drugi wers jednak :)

to wiersz mojego autorstwa

depresja mnie nek niestety

nęka*

cyce moje jak donice mam też piekną odbytnicę odbytnica ma pracuje czasu swego nie marnuje chuje móje dzikie węże ja tu jakiś podstęp węszę ale dziś ma odbytnica jest pojemna jak donica czasu swego nie marnuje w kafeterii stacjonuje

Myślę że za dużo myślisz, a to nic nie daje. Zacznij cos robić zamiast rozmyślać jaka?jaki to jesteś nieszczęśliwy...

zamiast filozofowac zaczij zyc bo zycie Ci um yka... jutro nie istnieja hahaha zycie jest tu i teraz ..jutra moze nie byc-codziennie jest sąd ostateczny...baw sie zyciem hahaha

to piekne zesralem sie podczas czytania!

cyce moje jak donice mam też piekną odbytnicę odbytnica ma pracuje czasu swego nie marnuje chuje móje dzikie węże ja tu jakiś podstęp węszę ale dziś ma odbytnica jest pojemna jak donica czasu swego nie marnuje w kafeterii stacjonuje podszywaniem się zajmuję wątki różne ignoruję nadzoruję i pilnuję kafeterią się zajmuję!

to ja dodam pare wersów od siebie drażnij swoją rozklapioche mą dupcie liźnij choć troche od kału jeszcze nikt nie zginął choć od mojego kału prawie nogi bys wywinął ale huj z tym baw sie czule swoimi sutamii brodawami cipkom odbytem i suwakami :o wazne bys hepi ciągle była bo smutek to jest straszna kiła i jeszcze jedną rzecz wam rzekne zyjcie na maksa -rymu nie będzie hahaha

nie do rymu, nie do taktu, szukam tutaj dziś kontaktu, niech mnie z cierpień ktoś wyleczy, bo mi dziecko w kącie skrzeczy...

Wkurwiony każdy mówi co muszę że tak źle, bo im się nie podoba że tak nie wypada, bo co ludzie pomyślą że tak nie wolno, bo zepsuje się tak dzień w dzień ciągle słyszę ich głosy pouczenia, groźby i rady matki, ojca, wujka, ciotki no i babki co ciągle mi powtarza ''co z ciebie wyrośnie'' a ja mam ich w dupie nawet już ich nie słucham nic nie mówię tylko omijam jak pachołki żyje po swojemu tak jak mi wygodnie jak potrafię i lubię

muzyka ja gram na nerwach strunach cierpliwości mojej rodziny komponuje festiwal ich złości basem krzyku i pisku składam nutę rocku dynamikę rytmiki rozstrojenia nerwicy musical tańca teatralności tej ofiarności klasykiem mej twórczości

Fiku miku, fiku miku Debili tutaj jest bez liku Caly dzien tu przesiaduja Gowno robia, tylko knują