zbyt spokokna??

Man 28 lat a problemy rodem z podstawówki. Jako dziecko rzeczywiście byłam nieśmiała. Zdawało mi sie wtedy że to duży problem. Dzisiaj uważam że wcale nie. Gdziekolwiek się na dłużej zaczepilam- udało mi się znaleźć przyjaciół po grób! Nadal mam super kontakt z przyjaciółmi że wszystkich etapów szkolnych i studyjnych a także z miejsc gdzie mieszkałem. . Nie byłam dusza towarzystwa, ale mimo że na początku byłam samotnikiem, z czasem zawsze miałam kilku chociaż przyjaciół. Co więcej - w grupie przyjaciół zawsze uchodzilam za szaloną :) po prostu w znanym i kochanym gronie się rozwijalam :) Z takim więc przekonaniem u luzem poszłam do nowej, kolejnej pracy. Pracuje tu pół roku, wykonuje swoją robotę, nie gadam, nie plotkuje, nie śmieje się na głos i nie zaczepiam wszystkich, ale trzymam się spokojnie z dwiema osobami. Wczoraj szef wezwał mnie na dywanie i powiedział, że się tu nie nadaje, bo..... Jestem zbyt spokojna i grzeczna,!! Nosz kurka! Wtx!?!? W pracy biurowej bez kontaktu z klientem... Zmienić siebie czy pracę? Czy że mną coś nie tak??

Wybaczcie błędy - pisze z komórki w autobusie i mam nadaktywne T9 :))

Te, podszyta wiatrem :D już po twoich wypowiedziach widać kto zawsze bryluje w grupie :) Trudno nie zawracać sobie tym głowy, skoro szef wezwał z tego powodu na rozmowę ;) Ale pracuje dalej. Będę sobą. A jak zechce mnie zwolnić to trudno - ma prawo. Tylko ja się tak łatwo nie dam. Fajna mam pracę. Kto by pomyślał że na starość będę sobie jeszcze głowę niesmialoscia zawracala??

Podnoszę