choroba odebrała mi młodość

Mam 22 lata ,wspaniałego chłopaka z którym mieszkam (jesteśmy razem 7 lat),wspólną firmę,mieszkamy w fajnym miejscu.Mam też tajemnicę o której wie tylko on:( choruję na nerwicę lękową.Codziennie sę żle czuje,boje się wychodzić sama z domu,wszystko robimy razem.Czuję że jestem dla niego ciężarem,nie mogę tak żyć.Leczę się naturalnymi metodami.Nie mam już siły choroba odbiera mi 70% dobrego samopoczucia i zostawia wiecznie zmęczoną kobietę:(

Wiem co przechodzisz, bo miałam to samo bo brałam leki, ale i tak lek mam. Ja tez nie moglam jechac autobusem ani busem a takze samochodem bo po prostu bylo mi tak nie dobrze ze musialam natychmiast wyriasc. Z domu tez bałam sie wychodzić sama, ciągle wydawało mi sie ze ktoś za mną idzie, obserwuje mnie, teraz jest lepiej ale..

a jakie metody stosujesz na poprawdę???

To znaczy u mnie to były początki i od razu wybrałam sie do psychologa, potem do psychiatry, przepisal leki, brałam wszystko sie jakoś unormowalo i kazał odstawiać pomału, czyli brać mniejsze dawki i od długiego czasu juz nie biore żadnych. Choć czasem naprawde boję sie jak wsiadam do samochodu ze to mi wróci i nie zapanuje nad tym ale próbuje sie jakoś trzymać. A Ty jakie metody naturalne stosujesz?

Biorę magnez,witaminy z grupy B,spirulinę ,krople ziołowe,sok z trawy pszenicznej,świeże soki warzywne.I zaczynam ćwiczyć jogę

kup se flaszke wypij pół i nerwica od razu zniknie a i taniej będzie...zaufaj mi druga połowa będzie na jutro :-D

Najgorsze jest to zmączenie cały dzień poprostu cały czas:( ja pójdę spać po 21 to wstaje po 8 rano i dalej bym spała

O:) ja tez biorę magnez:-D ale to tak profilaktycznie, ale jak i na to pomaga to bardzo fajnie;-) i radzisz sobie z tym jakoś? Pomaga Ci facet? Moj tez mi pomagal bardzo w takich chwilach:) ale teraz go nie ma bo wyjechał na półtora roku do stanów ale niedługo wraca na święta juz sie nie moge doczekać i wiem ze dla niego tez muszę byc silna :) takze na pewno bedzie dobrze. A byłas może u psychiatry lub u psychologa?

Moim objawem nie bylo zbytnie zmęczenie ale bardzo boląca glowa i myślałam ze to może migreny sa ale co dziennie to raczej niemożliwe, a teraz mam spokój i oby tak pozostało i Tobie tez tego życzę zeby bylo jak najlepiej i zeby sie to skończyło;-)

nerwica to takie gowno, ja jestem na lekach wiec mi ja maskuja skutecznie, nareszcie moge wyjsc z domu bez leku o to ze sie bede lekac...

To jest super uczucie kiedy można wyjść z domu i sie nie bać:)

Ciut lepiej bo tych witaminach jest.A chłopak jest ze mną 24 h na dobę,chodzi do sklepu itp.Ale wiem że musze sama małymi krokami też wychodzić bo do końca życia nik nie będzie mnie wyręczał.W maju miałam poważny atak lezałam 4 dni w domu jak zjawa oczy sine,żrenice czarne,nie mogłam się ruszyć taka byłam słaba i zdrętwiała,ciągłe myśli o śmierci itp.Ale od tamtej pory jest tak jak jest ciągłe zmęczenie,i napady w welkich sklepach itp:/ U lekarza nie byłam narazie.

To może warto sie wybrać? To żaden wstyd! Naprawde, a może Ci pomoc tak jak mi:) ja nie miałam tak strasznych ataków ale tez bylo ciężko dlatego bardzo Ci współczuje i dobrze ze na sie kogoś takiego przy boku. A dawno sie to u Ciebie zaczęło?

Ja się nie wstydzę lekarza bo to przeciez choroba jak każda inna:/ ale jak pójdę to tylko na terapię beż lekó bo nie chcę brać chemicznych środków (mam takie zdanie ).Zaczeło się w listopadzie tamtego roku kłuciem w klatce piersiowej w styczniu doszły dusznosci i zawroty głowy i dostałam leki na astmę bo niby wykryto i działaby jak placebo przez 3 miesiącę ale potem już nie i wyzuciłam je do kosza i nigdy więcej chemii nie tkne.

ja bym ci radzila autorko wybrac sie do lekarza, juz wole byc na lekach i zyc niz powoli umierac kazdego dnia, pamietam jak przejscie najkrotszego dystansu sprawialo mi trudnosc, mialam jakies mysli ze mi sie w glowie kreci, ze mam 'slabe' nogi ktore sie pode mna uginaja, pare razy mialam tez ataki migreny, wtedy to juz dopiero mialam schizy, gnalam szybko do domu i latalam jak glupia zeby tylko nie myslec o tym ze cos sie ze mna dzieje, a teraz? zyje, nareszcie! :)

Tez tak myślę, ze powinnaś wybrać sie jednak do lekarza. Kurcze, zapomniałam ze ja tez miałam klucie w mostku i zawroty głowy i strasznie mnie ta glowa bolała. Wiesz, jeżeli leki były nie trafione no to co innego, spróbuj iść do jakiegoś dobrego lekarza i naprawde on Ci pomoże.. Nie bój sie chemii, bo przecież ważne jest żebyś żyła wlasnie jak człowiek a nie bała sie każdego wyjścia.

Tez tak myślę, ze powinnaś wybrać sie jednak do lekarza. Kurcze, zapomniałam ze ja tez miałam klucie w mostku i zawroty głowy i strasznie mnie ta glowa bolała. Wiesz, jeżeli leki były nie trafione no to co innego, spróbuj iść do jakiegoś dobrego lekarza i naprawde on Ci pomoże.. Nie bój sie chemii, bo przecież ważne jest żebyś żyła wlasnie jak człowiek a nie bała sie każdego wyjścia.