ale mam dół :(

odkąd zmarła bliska mi osoba wiecznie mam dol,jakis ścisk w środku,jakis strach ...leki otepiaja ,zyc sie nie chce ...bozeee

idz do psychologa

zrób sobie pierogi

Musisz napewno skorzystać z pomocu psychologa lub psychiatry.Napewno ci ulży w cierpieniu.Leki tylko otępiają . Musiał to być ktoś brdzo bliski twemu sercu skoro z tak bidulko cierpisz. Napisz coś więcej o osbie

to byl moj tata ,umarl nagle 5 pazdziernika tego roku .... najgorszy jest LĘK ze zaraz cos sie wydarzy zlego,ze ja nie moge byc szczesliwa.........

To smutne,bardzo mi przykro. Wiem co czujesz,wiem jak boli. Przytulam Cię. Wiesz,to normalna reakcja.Bo uświadamiamy sobie nagle jak bardzo życie jest kruche i zczynamy sie obawiać . To glupie odczucie ale ja mam to samo.Kiedy zmarl moj ojciec(mialam 14 lat) Też negle.Reanimowali go 1 godzine przed domem w karetce.iedy zawiezli do szpitala -dali nam czarny worek. Myśleliśmy ,że tata wyjdzie już nie długo i narazie oddaja nam jegożeczy. Niestety na worku pisało prosektorium.To był szok dopiero. Dziś tylko świadomość ,że nic nie jest wieczne. Obawa przed czyms tez mnie nie opuszcza.Tyle lat minelo a ja wciąz nosze to wszystko ze soba jak jakis krzyż. Musisz sie trzymać i poradzxić sobie z tym co sie wydażyło. To byli nasi ojcowie-a wyobraz sobie co czuja i przez co przechodza rodzice którzy stracili swoje dziecko. Trzymaj siE