Co zrobić? Pomocy!

Może to dla niektórych będzie wydawało się śmieszne, ale mnie to tylko martwi, boli, nie pozwala żyć. Mam 17(prawie 18)lat i byłam z chłopakiem prawie rok. Było nam ze sobą naprawdę dobrze i cały czas byliśmy razem. Moi rodzice pierwszy raz zaakceptowali mojego chłopaka bo wydawał im się dojrzały(20 lat i student). Jak każda para miewaliśmy dni dobre i złe. Mam ciężki charakter i nie potrafię go zmienić z dnia na dzień. To wymaga czasu. Jednak z dnia na dzień całe życie obróciło się do góry nogami. Zadzwonił do mnie i oznajmił że nasz związek nie ma sensu, że tak będzie dla mnie lepiej i że będę bardziej szczęśliwa. Tylko że ja przy nim byłam naprawdę szczęśliwa i pierwszy raz odważyłam się na wyznanie prawdziwego uczucia. Od ponad 12 dni jestem już sama. Nie mam z nim kontaktu bo stwierdził że teraz potrzebuje czasu i ja też. Nie mogę spać, jeść i w ogóle funkcjonować, kilka razy wylądowałam w szpitalu z powodu omdlenia. Bardzo bym chciała żeby do mnie wrócił, żebyśmy popracowali nad tym co złe i co nam się nie podoba. Jednak nie utrzymuje ze mną kontaktu. Co mam zrobić żeby wszystko między nami wróciło do normy? Podkreślam że on studiuje i nie ma go przy mnie na miejscu więc spotkania są utrudnione. Jestem w stanie zrobić wszystko by nasza miłość przetrwała. Zapomniałam dodać, że gdy przyjechał i wszystko mi jeszcze raz tłumaczył, płakał i powiedział że zależy mu na mnie ale wie że w ten sposób nie możemy być ze sobą bo się nie dogadujemy. Proszę piszcie wszystkie możliwe rozwiązania. Ja po prostu nie potrafię bez niego żyć. I uwierzcie że to nie jest głupie pisanie nastolatki bo jestem naprawdę dojrzałą osobą i zdaje sobie sprawę z tego co chcę. Pomóżcie!

popros go jeszcze raz o rozmowe sproboj z niego cos wiecej wydusic skoro płakał rozstajac sie z toba nie jestes mu obojetna moze ma jakis problem powiedz ze zawsze moze na ciebie liczyc kochasz go i wg. badz spoojna wyrozumiala...

Tylko że ja boję się kolejnego odrzucenia z Jego strony. Niby go znam a jednak nie. Dzięki. Postaram się nawiązać z nim kontakt. A jak nie będzie chciał mi nic powiedzieć? W sumie to też ma ciężki charakter