mam pytanie

hej :) Chciałam zapytac czy jest tu ktos kto przez wiele czasu myslał ze nie kocha danej osoby a po dłuzszym upywie czasu zrozumiał ze to było własnie to ??

załapałam...wiec jestes normalna:P

Nie ma tu takich osób.

podnosze .. a moze jednak sa tu takie osoby :)?

z pewnoscia wiele jest takich osób

potwierdzam ni ma takich personen

też tak miałam, zerwałam z facetem, z którym byłam kilka lat, był wspaniały, kochał mnie ponad życie, jednak mi ciągle czegoś brakowało, ciągle mu coś zarzucała, on zaczął się przez to oddalać, chciał rozmawiać, kilka razy rozpoczynał dialog, a mi się nie chciało i jeszcze bardziej mnie tym drażnił po rozstaniu czułam się jak w siódmym niebie, wolność! chociaż nigdy mnie w niczym nie ograniczał nie poddał się od razu, kilka razy zapraszał do restauracji, kina, wysłał życzenia świąteczne i urodzinowe, przesłał nawet kwiaty pocztą, jednak nie robił tego nachalnie w końcu przestał, ucieszyłam się, że w końcu możemy zostać znajomymi, jednak dał mi wyraźnie do zrozumienia swoim zachowanie, że albo będę jego, albo mogę zapomnieć o rozmowie z nim, nie zrozum mnie źle, zawsze gdy przypadkowo się gdzieś spotykaliśmy to mówił cześć z uśmiechem na twarzy minął ponad rok jak się nie odzywał, poza życzeniami urodzinowymi wysłanymi smsem a ja zaczęłam rozumieć co uczyniłam, zreflektowałam się, odezwałam się sama, napisałam życzenia świąteczne, później chciałam się z nim spotkać, odmówił stwierdzając, że jest zajęty i chętnie się spotka innym razem, wysłałam kilka kolejnych smsów z głupkowatymi życzeniami miłego dnia, zawsze odpisywał, aż w końcu spotkalismy się przypadkowo, podszedł, porozmawialiśmy swobodnie, a ja mu wyznałam, że za nim tęsknię, przeprosiłam go za to wszystko co mu uczyniła i zapytałam, czy jest jakaś szansa, dał mi ją, jednak nie od razu i musiałam się namęczyć, jak później stwierdził chciał sprawdzić, czy nie jest to mój chwilowy wymysł, teraz jesteśmy razem ponad pół roku, nigdy nie spytał się dlaczego, nigdy nawet w złości nie wypomniał mi tego, ja z kolei się bardziej staram i wciąż walczę o ozyskanie jego pełnego zaufania, jednak wiem, że tylko z nim jestem prawdziwie szczęścliwa i tylko z nim chcę być popełniłam ogromny błąd, ale jak widzisz udało mi się go naprawić

ciesze sie ze Ci sie udało.. mam nadzieje ze bedziecie juz szczesliwi do konca zycia... u mnie to jest troche skomplikowane i zastanawiam sie czy jest takie cos jak przeznaczenie moze rzeczywiscie jest tak ze jak ktos ma z kims byc to i tak bedzie, tylko czemu czasem musimy stracic tyle czasu by to zrozumiec albo rozumiemy gdy juz jest za pozno...

Być może.

Też tak miałem kiedyś. Niektórzy ludzie chyba po prostu nie umieją rozpoznawać własnych uczuć (przynajmniej ja tak miewam). W przeznaczenie nie wierzę, ale jeśli Ci na nim zależy i sytuacja Ci na to pozwala to próbuj, może coś z tego bedzie.

chyba to co prawdziwe nie moze przyjsc zbyt łatwo...

Skąd tyle pesymizmu?

a może to Ty jesteś kobietą z mojego postu,hm?

whisper2x - moze stad ze juz tak wiele w zyciu przeszłam... i ciagle cos jest nie tak... Josh hehe nie wiem nie czytałam Twojego postu :)

Nigdy nie wiesz, czy już jest za późno, bo i skąd??

to przeczytaj kobitko.

Są tu takie osoby.. Np. ja Niestety ja swojego błędu nie mogę juz naprawić. Zostawiłam swojego faceta bo czegoś mi brakowalo. Starał sie prawie 2 lata jednak mi nie eprzeszła moja głupota. Teraz mijaja 3 lata a ja wciaż o nim myślę i wiem że zostawiłam miłość swojego życia. Niestety czasu sie nie da cofnąć

ten temat skierowałam pod kątem innego faceta, a to o czym piszesz to w sumie - ktos moze tak o mnie myslec ale watpie zebys to był akurat Ty :P az w takie zbiegi okolicznosci nie wierze hehe :D

to pochwal sie, co nabroilas?

u mnie to jest mega skomplikowane bo ja staram sie zrozumiec swojego byłego bo to on jest tym niezdecydowanym a nie ja :( i ciagle powtarza mi ze jeszcze nie raz bedzie chcial pewnie do mnie wrocic i boi sie ze ktoregos dnia obudzi sie i stwierdzi ze ja jestem kobieta jego zycia a wtedy odnajdzie mnie gdziekolwiek bym była ... tylko ze ja juz tyle przeszłam ze nie moge juz tak dłuzej i dlatego dałam ten temat bo chcialam wiedziec czy jest wiecej takich ludzi jak on .... myslalam ze to z nim bede do konca zycia a jednak wszystko sie posypało... Josh a o tej sytuacji co Ty piszesz mialam tak kiedys ale od poczatku mowilam ze nie potrafie go pokochac on jednak uwazał ze jestem jego idealem i ciagle sie starał, starał i starał a ja uwielbialam go jako czlowieka bo był dobrym i czułym chlopakiem i ja zawsze bede go kochała ale nie jako mezczyzne ale jak brata jest moim przyjacielem i zawsze bedzie mogł na mnie liczyc ale nie potrafilam go pokochać i nigdy nie bede potrafiła :(

a podpisałam sie " ta ktora zrozumiałą " bo zrozumiałam ze nasze wspolne bycie jest pod wielkim znakiem zapytania...

troche nie dojrzale z jego strony.

no niestety on jest bardzo niedojrzały a nie ma 18 lat- dlatego zrozumialam ze juz z tego nie bedzie , nie chce cale zycie sie zastanawiac kiedy mu sie znowu znudze... dawałam mu juz tyle szans i kazda zmarnował dlatego choc to boli wiem ze juz wiecej ich dac nie moge :( ale tak jak pisałam chcialam wiedziec czy jest wiecej takich osob .. moze tak jest ze musi byc jakas dłuzsza przerwa miedzy ludzmi , moze inaczej nie da sie zrozumiec?? .. nie wiem...

nie można się nie sparzyć nie dotykając gorącego..Czasami rozłąka pozwala doświadczyć, odkryć coś nowego, czego wcześniej nie widziałaś. Nie martw się, niektórzy nigdy nie dojrzewają.

Zobaczymy co czas pokaze , ja sie ciesze ze mam swoja pasje bede ja poszerzac i rozwijac sie w tym a reszta mam nadzieje kiedys sama sie jakos ułozy :)

co to za pasja,jesli mozna spytac?

taniec :)

jaki rodzaj?

ja trenowałam juz kilka styli ogolnie lubie taniec :) nie lubie na forum sie za bardzo ujawniać...

ok,rozumiem.