czy mam jeszcze szanse?

Gdy miałam 17 lat zaszłam w ciąże z moim chłopakiem. Miało być huczne wesele bo tak chcieli rodzice, mimo że my chcieliśmy cichy cywilny by nie było problemów z rejestracją dziecka... Niestety dziecko umarło. Chodziłam 7 tygodni z martym dzidziusiem. Okazało się dopiero na kontrolnym usg. Nigdy więcej nie poszłam państwowo do lekarza... Załamałąm się. Byłam młoda ale chciałam dziecka. Nie mogłam się podnieść.. Rodzice kazali odwołać wesele bo niby po co skoro nie ma brzucha. Ich rozumowanie, Mimo to wzieliśmy ślub. A ja nie potrafiłóam żyć. Myślałam tylko o dziecku. Tylko o tym jak zajść w ciąże, Myślałam tylko o tym. Aż chorobliwie. A w ciąże mimo wszelkich starań nie mogłam zajść. Udało się po roku. Znalazłam dobrego lekarza, na początku wykrył dużą torbiel. Długo byłam na podtrzymaniu, Ale udało się. Dwa tygodnie po terminie urodziłam chłopca o wadze 4745 gram i długości 62 cm. Teraz rok po porodzie mogę podsumować. Mieszkamy sami z mężem, wynajmujemy mieszkanie, ja miesiąc temu zaczęłam pracować na statoil na pół etatu, by mimo pracy mieć czas dla maleństwa. Skończyłam liceum zaocznie, uczyłam się sama w domu, głównie z internetu... maturę zdałam na 97% polski, 87% angielski, 55% matme i 65% wos. zaczęłam też zaoczne studia na kierunku anglistyka niestety zamknęli mój kierunek z powodu małej liczby chętnych... Gdy jestem w pracy z synkiem jest teściowa. Do tej pory czułam się bardzo staro. Jakbym nie miała już szansy na spełnianie marzeń zawodowych. Kiedyś marzyłam o studiach prawniczych. Dziś uświadomiłam sobie że nadal mam niecałe 20 lat. Jednak nie wiem co moge z tym zrobić. Aczkolwiek nie chce całe życie pracować jako kasjerka. Ciagle wydawalo mi sie ze skoro wybralam wczesne macierzynstwo to musze z czegos rezygnowac.

ale nie zaluje decyzji o ciazy. synek jest najcudowniejszy w calym moim zyciu.

Twoj skarb to dobry odpowiedzialny maz. razem jak sie bedziecie trzymac a cierpienia i trudnosci was scementuja to bedzie git na wszystko przyjdzie czas.