Źle ułożyłam sobie życie

Mam niecałe 24 lat i właśnie dotarło do mnie, że źle ułożyłam sobie swoje życie. Nie dość, że wybrałam złe studia, to w dodatku dałam się złamać depresji - przez to niepotrzebnie straciłam trzy lata. Najlepsze swoje lata mam za sobą i czuję się okropnie niespełniona, niezadowolona z życia. Nie zrobiłam do tej pory nic, co miałoby jakiś wpływ na moją przyszłość...

same pierdolety. Zastanow sie, podejmij decyzje co mozna ewentualnie zmienic i przystan semcic , bo kazdy normalny czlowiek da noge od takiego smutasa na wlasne zyczenie.

" .. Nie zrobiłam do tej pory nic, co miałoby jakiś wpływ na moją przyszłość... :D no właśnie zrobiłaś wybrałaś złe studia i dałaś się złamać depresji czy może się mylę i zrobił to ktoś za Ciebie ?

Chciałabym zmienić swoje życie, zdobyć dodatkowy zawód/kwalifikacje, ale nie jestem już świeżo po maturze i czuję się taka... bez szans. Zgubiła mnie ta depresja:(

mam tyle samo lat i taie same mysli. :(

no to marsz do psychologa i zastanów się co chcesz studiować i zmień to sama choruje na depresje kupe lat a jesteśmy w tym samym wieku do dzieła nie ma tu co się użalać bo mogą Cię bardziej zgnoić

Sorki, nie chciałam być odebrana jako ta użalająca, ale tak strasznie żałuję, że nie mam znowu 18 lat i nie mogę sama zadecydować o swoim życiu:(

też tego żałuje chociaż wolałabym mieć 17:) bo od tego się zaczeło ale teraz jakoś trzeba zacząć od nowa

Już jestem na psychoterapii i mój stan psychiczny znacznie się polepszył, ale mimo to odczuwam smutek na myśl o tym, że nic nie osiągnęłam i nic nie mam do zaoferowania w świecie tych wszystkich ludzi sukcesu.

Acha, nie mozesz sama decydować o swoim zyciu. Bardzo ciekawe :D:D:D Jesteś niewolnikiem i pan decyduje co masz robić?

no to może z czasem będzie jeszcze lepiej zacznij od nowa nie wszyscy są ludzmi sukcesu :)

tak to prawda

"Mam niecałe 24 lat i właśnie dotarło do mnie, że źle ułożyłam sobie swoje życie. Nie dość, że wybrałam złe studia, to w dodatku dałam się złamać depresji - przez to niepotrzebnie straciłam trzy lata. Najlepsze swoje lata mam za sobą i czuję się okropnie niespełniona, niezadowolona z życia. Nie zrobiłam do tej pory nic, co miałoby jakiś wpływ na moją przyszłość..." tak tak to prawda

przelot_em przecież napisała że chciałaby cofnąć czas i poukładać wszystko od nowa i że ma 24lata i jest trudniej bo nie jest świerzo po maturze

Tak w ogóle to dopiero teraz wiem, kim chcę być w życiu. Wcześniej niestety bardziej sugerowałam się innymi niż własnymi potrzebami i z tego powodu z czasem popadłam w mega dołek, z którego dopiero teraz próbuję się wydostać. Próbuję sobie jakoś radzić, szukam pracy, ale nigdzie mnie nie chcą, bo mam małe doświadczenie (tylko ulotki i gazety).

Jakich ludzi sukcesu ?:D Za dużo kolorowych gazet i amerykańskich filmów. Normalnie ludzie na sukces pracują ciężko i latami, chyba, że się im wyjątkowo poszczęści ale to wyjątki. Masz 20 pare lat a jojczysz jak 50 latka...mało kto ma dobre studia, które mu coś dadzą. Skończ wierzyć w jakieś dziwne przekonania i zacnij zyć i pracowac na wlasny sukces/szczęście.

tak tak to prawda

To normalne, że czasem się błądzi (np. zły kierunek studiów), postępujesz tak jak Ci się wydaje najlepiej w danej chwili. Nie ma co się dołować. Znajdź swoje miejsce w tym świecie, nie musisz przecież na siłę być tym człowiekiem sukcesu, jeżeli Ci to nie odpowiada. A poza tym wszystko jest do nadrobienia.

Nie, nie jestem niewolnikiem, ale bardzo długo robiłam coś tylko dlatego, że inni tak chcieli (np. rodzina).

ja mam 24 lata. jestem rozwodka nekana w malzenstwie psychicznie, z ogromnymi dlugami po mezu i 3letnim skarbem- moim synem. nie skonczylam studiow. charuje jak wol zeby splacic dlugi,tygodniami nie widuje synka.lecze depresje i sie nie poddaje. bo nie wstyd znalezc sie na dnie ale nie podniesc sie z nigo. jestesmy mlode. wiemy cos o zyciu i wszystko przed nami. zmien studia, wyznacz sobie cel i daz do nich konsekwentnie. wszystko sie uda. gdy poronilam w maju moje drogie dziecko pewna pani w szpitalu powiedziala mi tak; nie placz mala, i tobie kiedys slonce zaswieci. czekam na to i wiem ze kazdej z nas slonce jeszcze zaswieci, nie wazne ile mamy lat. kazda z nas jest tego wata.

ale wiesz juz kim chcialabys byc, co robic? (moge zapytac kim?) to moze sprobuj cos w tym kierunku!

A skad pewnosc z jest tak wielu ludzi sukcesu? Poza tym jestem mloda, nawet bardzo mloda i ludzi ktorzy maja na swoim koncie w tym wieku jakies wyjatkowe osiagniecia jest jak na lekarstwo, to wlasnie pozniej jak sa starsi widac efekty ich pracy wiec masz jeszcze czas. Na studia, kurs itd mozna pojsc w kazdym wieku i to nie powinien byc zaden wstyd chciec sie doksztalcac.

Jovankaaa88 - mam podobnie.... w tym roku koncze studia, a dopiero teraz dotarlo do mnie ze gdybym jeszcze raz mogla wybrala bym co innego, wczesniej tez robilam to co chciala rodzina itp Z praca mam tak samo, tez nie moge nic znalezc bo praktycznie brak doswiadczenia... Chyba tez nienajlepiej mi sie zycie ulozylo ;/ Eh gdyby tak mozna bylo jeszcze raz wybrac to pewnie zrobila by inaczej...

Ano staram się nadrobić te stracone lata, ale nie jest zbyt łatwo. Ludzie w moim wieku na ogół mają już jakiś start za sobą, a u mnie niestety są pod tym względem braki.

Jaki maja start za soba? Rozpoczete studia? Bo ja nie wiem jaki mozna miec start w wieku 24 lat a jestem twoja rowiesniczka....

Moim marzeniem jest praca jako visual merchandiser, grafik lub projektant. Jestem osobą utalentowaną plastycznie i odkąd pamiętam zawsze chciałam kształcić się w tym kierunku, ale rodzina uważała, że kierunki artystyczne nie dają mi żadnych możliwości i lepiej bym podjęła się czegoś bardziej konkretnego.

dopiero zaczynasz najlepsze lata Twojego życia !!! :)

Chodzi mi o to, że wiele osób pracuje już od dawna i mają się czym pochwalić w CV.

Kobieto to na co czekasz? Zawsze mozesz jeszcze zostac kim tylko chcesz! Moja znajoma w zeszlym roku rozpoczelam studia na ASP bo to tez bylo jej marzenie, a rzucila budownictwo bo w ogole ja to nie krecilo. Wiec zamiast marudzic na zly los, zrob cos od siebie bo samo z nieba nie spadnie :)

Ale z drugiej strony zaczynac znowu cos od nowa... kiedy juz jedne studia sie konczy...