Depresja, nieśmiałość, samotność...

Zawsze będę sam. Kto by chciał niepewnego chłopaka z depresją. Ponoć jestem nawet przystojny, mam fajne zainteresowania, no ale właśnie nieśmiałość i depresja. Nawet jak jakaś dziewczyna do mnie zacznie pisać, to nie potrafię się o nią postarać, zauważa że jestem nieśmiały i dlatego jestem ciągle sam. Przykro tak patrzeć na życie innych, którym się powodzi, są pewni siebie i gardzą innymi. Chociaż z drugiej strony to dobrze, bo dostrzegam więcej rzeczy. Pewnie nikomu nawet nie chce się tego czytać, jeśli jednak jest ktoś mądry to fajnie. Podszywy też proszę bardzo. Z dnia na dzień tracę sen życia. Pozdrawiam....

Wnioskuje ze masz 18-20 lat , z czasem czlowiek wyrasta z niesmialosci , zycie tak daje po d***e ze czlowiek sie zmienia ,ksztaltuje swoja osobowosc .

No ale pomijajac niesmialosc z ktorej sie wyrasta ,depresja to powazny problem i nie wolno go lekcewazyc i liczyc ze minie . Warto pojsc do specjalisty tym bardziej ze dzisiaj panuje nawet taka moda by latac do psychiatry ,w dzisiejszych czasach to juz nie jest wstyd .Wiec jesli nie umiesz sam sobie poradzic z depresja to trzeba udac sie po leki ,szkoda czasu i mlodych lat ,wiem co mowie .

Niesmialosc to iluzja. To stan umuslu ktory Ci podpowiada, ze masz doswiadczenia w tym co wlasnie probujesz zrobic. Czyli co trzeba zrobic? Nabrac doswiadczenia! Robic dokladnie to co sprawia ze czujesz sie niesmialo. W koncu beda tego konsekwencje: ktos cie wysmieje, ktos sie obrazi, tu popelnisz blad, tam popelnisz blad, ale jedna z konsekwencji bedzie tez utrata poczucia niesmialosci. Moze nie bedziesz lepszym czlowikiem, ani szczesliwszym, ale utracisz niesmialosc i to jest gwarantowane!

Dobrze powiedziane .

Mam 17 lat i wydaje mi się, że raczej inaczej postrzegam świat niż moi równieśnicy i jestem bardzo wrażliwy, szczególnie na ludzkie nieszczęście. A co do depresji to kompletnie nie wiem jak sobie z tym poradzić, jest coraz gorzej, potrafię spać 17 godzin dziennie, nic nie sprawia mi przyjemności, rodzice ignorują problem, mimo że im o tym powiedziałem. Przy okazji - dziękuję, ponieważ myślałem że zaczną się podszywy albo mnie ktoś zdjedzie, jak często tu bywa

z rodzicami to oni.są twoimi najlepszymi przyjaciółmi wiem o tym bo mam.dzieciaki w twoim wieku .Pewnie tu jesteś bardziej otwarty niż przed nimi .Rodzice da pewnie zapracowani.i dlatego nie poświęcają co.zbyt dużo.czasu .

Mówiłem, oni kompletnie to olewają. Mówią, że sobie wymyślam i "za naukę", a ja już naprawdę nie mam siły na nic, tak jakbym się wypalił z chęci do życia. Ciekawy jestem, czy jest na forum ktoś z podobnymi problemami.

Jesli chodzi o niesmialosc to mija z czasem jak czlwiek osiaga cos co zawdziecza tylko sobie ,moze byc z siebie dumny i u Ciebie tez tak bedzie .To ze jestes wrazliwy to nie wada ,nie jestes gorszy od rowiesnikow , taki jaki jestes ,jestes w sam raz ,nie czuj sie gorszy . W zwiazku z depresja porozmawiaj z rodzicami ze musisz sie udac do psychiatry , wytlumacz rodzicom ze dzisiaj to nie zaden wstyd , lekarz jak kazdy inny ktory przypisuje leki .Z tego co piszesz to u Ciebie cos powaznego z ta depresja i moze samo nie minac , porozmawiaj z rodzicami ze chcialbys sie leczyc ,ze dzisiaj sa coraz to lepsze leki na depresje .

Jest takie forum - Forum Nerwica Depresja , tam mozesz zobaczyc ze nie jestes sam z takim problemem i ze ludzie tam biora leki i zaczynaja nowe zycie ,moze daj rodzicom do przeczytania cos o depresji bo moze nie zdaja sobie sprawy z powagi problemu ,moze mysle ze u Ciebie to jest zwykle lenistwo skoro tyle spisz ,bo niestety depresja jest czesto odbierana jak lenistwo .

nie masz innego wyjścia musisz pogadać że starymi a jak nie chcą słuchać to im to. WYKRZYCZ .

Jesli juz im mowiles, a nic nie robia, by ci pomoc

jedz omega 3 depresja ci przejdzie tylko będziesz musiał cały życie jeść to i przejdzie ci nieśmiałość

Hej wszystkim. Byłem od wielu lat samotny byłem krótko z dwoma dziewczynami ale tak wyszło ze dalej byłem samotny. Ostatnio kilka miesięcy temu poznałem fajna dziewczynę przez jeden z portali internetowych i zaczęliśmy spotykać się, ale zauważywszy ze lepiej się dogadujemy jako dobrzy znajomi , przyjaciele ,niż jako przyszła para. Ale w tym sęk że ja wciąż potrzebowałem miłości. Zamówiłem w końcu rytuał powodzenia u płci przeciwnej u rytualisty perun72@interia.pl – i już po 2 miesiącach byłem w związku. Jak dotychczas jest świetnie. W końcu czuję że żyje.

W sprawach miłosnych cuda potrafi zdziałać Pani Sigita, kontakt do niej jest na http://ezowymiar.pl/wrozka/wrozka-sigita/

natasza, kiedy w końcu zdechniesz? tak tylko pytam