Moje życie stało się koszmarem!

mam 20 lat do tej pory bylam szczesliwa,pogodna dziewczyna,prowadzilam bezroskie zycie pelne rozrywek i zabaw,nie musiala sie martwic o nic procz szkoly ,mama robila jedzenie,prala ,prasowala, ja tylko pilnie sie uczylam i spotykalam ze swoim chlopakiem ,w wakacje zamierzalam pojechac do USA poodszlifowac jezyk ale nie udalo sie...zaszla w ciaze najpierw udreka bylo noszenie tego wielkiego brzucha przez 9 miesiecy ,kupilismy mieszkanie ze swoim chlopakiem ,zareczylismy sie no ale on slubu nie chcial narazie nie wyglada na to zeby mialo to ulec zmianie,nadszedl porod okropne przezycie ,mialam cesare takze bol niesamowity ,opieka personelu jak w obozie koncetracyjnym,a potem powrot do nowego mieszkania ,zaczely sie obowiazki pranie,sprzatanie ,gotowanie,prasowanie i dziecko...ktore non stop ryczalo z powodu kolek od rana do nocy a czasem 24 na dobe ,na pomoc mamy nie moglam liczyc ...bo w sumie nie smialam ja poprosic ona pracuje wpadala tylko na kawe ,tesciowa od czasu przyjdzie popilnowac jak jedziemy na zakupy i na tym pomoc sie konczy ..zaczelam drugi rok studiow obowiazkow znowu doszlo chce sie przepisac na inne studia z nizszym poziomem bo nie mam czasu na intesywna nauke ...teraz wlasnie stoje przed tym trudnym wyborem ,niby lzejsze ale mniej sie naucze..ogolnie czuje sie jak wrak czlowieka po nocach nie spi ,martwie sie o szkole http://f.kafeteria.pl/emotikony/smutas.gif dziecko ostatnio kaszel dostalo i non stop trzeba cos robic pzy nim ,jestem prawie ze zalamana i czuje ze nie podolam tesknie za moim poprzednm zyciem chodz wiem ze bezpowrotnie ,nie moge byc egoistka bo mam dziecko i to ono jest teraz najwazniejsze ,ale ja nie wiem czy ja je kocham czasami mam w sobie tyle zlosci ze wolalabym zeby dziecka nie bylohttp://f.kafeteria.pl/emotikony/smutas.gif ciezko mi w sercu ...chcialabym gdzies wyechac odpoczac ...czuje sie straszniehttp://f.kafeteria.pl/emotikony/smutas.gif

jesli dziecko ci ciąży oddaj je do okna zycia albo wlasciwej instytucji ale za jakis czas podrosnie i wtedy wiele problemow ci odejdzie

upuść dzieciaka i zakop w lesie to państwo polskie da ci mieszkanie w innym miescie i nowe życie

nie ty pierwsza zmagasz sie z takim problemem. to jest zycie i codzienność . radości i smutki. wszystko sie ułozy , wierz w to , to jest tylko przejściowe, bedziesz jeszcze szcześliwa. dasz rade.

Fakt, jestes zerem. Teraz cie czeka nudne przemijanie, pranie gaci i obowiązki. Ja się smieje z takich dziewczyn i współczuję zarazem.

no to w ogole do cholery z tym no nie wiem no ano http://www.youtube.com/watch?v=aagkM3bvSXk

przesadzacie dziewczyny dziecko to radosc ale dopiero za jakis czas kiedy lekko podrosnie i wtedy odpadna kolki wyspisz sie pozniej dziecko do przedszkola i hulaj dusza;) musisz poczekac i tyle

życie jest cierpieniem zwłaszcza gdy się grzeszy bo grzech to cierpienie sama jesteś temu winna sex to jak rozbrajanie miny wpadniesz albo i nie czemu nie ma grzechu nie wkładaj reki do ognia

:o zycie nie jest cierpieniem teraz sa ciezkie chwile moze masz depresje poporodowa? nize psycholog/

droga autorko spróbuj cieszyć się tym co masz.nie każdy ma tak dobry start jak ty mieszkanie itp.ale wiem co czujesz każdy to ma z beztroskiego życia do pieluch sprzątania gotowania,ale z drugiej strony pomyśl masz męża dziecko mieszkanie a do tego możliwość skończenia szkoły więc dlaczego narzekasz?to trochę egoistyczne z twojej strony.

Opieka jak obozie koncentracyjnym? Czy ty wiesz co mówisz? Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz - znasz to? Rozpieszczona laleczko co to och, ach ... czyżbyś nie nauczyła się życia? A tak pilnie się uczyłaś!

Ty studiujesz ciężki kierunek a nie wiesz jak w zdaniu użyć słowa CHOĆ a nie chodź!!!! tepa locho. jak w takich czasach wychodzą po studiach takie tępaki to ja współczuję

jak się dzieci nie chce miec to sie nie PIEPRZY tepoty!!!