stracone pokolenie

czesc dzewczyny Zastanawam sie ile z was tez czuje sie przegrane juz na starcie zycia?? Mam 27 lat, skonczylam Administarcje na Uniwersytece, w trybie dziennym. Studia nie bylo proste, duzo nauki, stresow... Ale myslalam ze Pana Boga za skrzydla zlapalam. PO studiach dopiero okazalo sie ze to byly mrzonki. PO studiach nie moglam znalezc zadnej porzadnej pracy. W koncu dostalam sie na staz do US, masakra. Mnostwo roboty, mobbing, ciegle wielkie wymagania a wynagrodzenie....nie pytajcie :-( wyemigrowalam do UK. Pracuje w kawiarni, po tylu latach ciezkiej nauki wykonuje prace ktorej mozna sie nauczyc w kilka dni. Czuje sie podle. Codzinnie patrze w lutro i dopada mnie depresja.Dlaczego moje zycie tak sie potoczylo??

jak laska pisze "myślałam ze pana boga za skrzydla zlapalam" to nie dziwi mnie, ze a problem z praca w polsce. niestety, tutaj ladowanie jest twarde, albo ma sie cos w glowie albo trzeba spierdalac na emigracje