nerwica natrectw

miał ktoś? od kilku lat borykam się z utrudnionym zasypianiem bo "cos" w glowie mi krzyczy:szatan,szatan szatan itd...a ja sie boje ze on chce mnie opetac wiec sie modle az zasne....boje tez sie robic niektore rzeczy bo Pan Bog sie obrazi albo jak jest zle w moim zyciu to "cos" w glowie mowi mi ze mam sie modlic. wykancza mnie to...:(

troche pracy nad sobą, troche odpowiednich leków i przejdzie ;)

http://www.psychocafe.pl/topic/255-psychoterapia-fobii-spoecznej/ http://www.janus.net.pl/grzybice%20candida.htm

Ja też miałem problem z nerwicą natręctw na tle bluźnierczych myśli w stosunku do Boga, Osób Świętych, bliskich osób itd. Z tym że dość łatwo udało mi sie to przezwyciężyć, aż sam się dziwie. Męczyłem się z tymi natręctwami ok. ośmiu miesięcy z tym że nie miałem wówczas świadomości co mi jest. Wyrzuty sumienia były ogromne, bałem sie potępienia, tego że obrażam Boga, nienawidziłem tego w sobie, zaczynałem brzydzić się sobą - to był prawdziwy koszmar. Kiedyś, gdy już byłem dośłownie wykończony psychicznie, siadłem do kompa i zacząłem szukać czegoś na temat tego co mi dolegało. Odnalazłem pewien list do psychologa z odpowiedzią, który zawierał podobny problem. Czytając rozkleiłem się (a płaczliwy nie jestem, nie pamiętam kiedy uroniłem łzę poza tym incydentem...) Dowiedziałem się że to co mi dolega to nerwica natręct - zaczałemn czytać o tym w internecie - wszystko się zgadzało. I ta świadomość zaburzenia dała mi ogromną moc, w jednej chwili przestałem się winić za te myśli. Przestałem też bronić się przed nimi jak szalony tzn. nie starałem się już blokować ich w głowie za wszelką cenę, przyjąłem inną strategię. Kiedy pojawiała się natrętna myśl już się tym wogóle nie przejmowałem, czasami tylko mówiłem sobie w myślach "to nie moja wina" i żyłem dalej. Nie rozpamiętywałem tych myśli, nie cofałem ich w głowie, nie odczyniałem, nie przepraszałem już Pana Boga podczas modlitwy za nie, bo nie miałem za co (prosiłem tylko żeby mnie już nie nachodziły). Nie pozostawiłem im ani odrobiny miejsca w moich rozmyślaniach - przestały dla mnie istnieć. Kiedy nawet "zaatakowały" nie przejmowałem się tym i aż trudno uwierzyć jak szybko ustąpiły. Nie wiem co na to oficjalne, medyczne podejście do sprawy, ale na własnym przykładzie mogę wam polecić żeby tego cholerstwa za żadne skarby nie analizować w głowie, nie rozmyślać na temat tych myśli ani nie starać się do nich nie dopuszczać - to tylko je ściąga. Wierze, że każdemu może się udać, tak jak mi. Powodzenia ;)

leków nie polecam.

http://www.choroby.biz/komentarze/mam-nerwic-natrctw-od-kiedy-pamitam-140

Autorze zmien nawyki zywieniowe i zaczninj uprawiac sport.