OBŻERAM SIĘ :-(

obżeram się strasznie. Jem kiedy się boję, jem kiedy mi smutno i źle. Jedzenie mnie pociesza. Obżeram się a później czuję do siebie obrzydzenie. Nie mogę przestać :-(

modlę się za Ciebie {kiss] {cool}

:-( :-( :-(

pardon.. modlę się za Ciebie [cool}

Kiedy nie mam nic słodkiego w domu zdarza mi się również że zjadam gówno :(

Mam to samo. To straszny nałóg. Zawsze lubiłam jeść, ale teraz wpadam w kompulsy.

mam niestety tak samo :/ dlatego mam odwieczny problem z utrzymaniem wagi :/ zamiast zjesc sobie kawalek czegos to jem wszystko jakby mial mi ktos to zabrac doskonale Cie rozumiem

Teraz mam duży problem i sobie z nim nie radzę. Jedzenie daje mi poczucie szczęścia.

Ja tez, uwielbiam jesc :-)

Ja też lubie coś zjeść słodkiego,gdy mnie ktoś wkurzy,albo coś mnie smuci...Dziś mam fatalny dzień i przez moment chciałam już iść do sklepu po cos słodkiego,ale powstrzymałam sie...Po prostu zawsze staram się sobie przypomnieć to uczucie 'po',że wcale się nie czuję lepiej,tylko jestem jeszcze dodatkowo zła na siebie...I jakos mi przechodzi...

ja podchodze wlasnie kolejny raz do zrzucenia 5-6 kg poznie jeszcze 2. Oczywiscie nie wiem czy sytuacja sie nie powtorzy i czy wszystko nie skonczy sie jedzeniem przez tydzien wszystkiego :/

jezowka27---> mialam dzis identyczna sytuacje. Chlopak robil dla siebie spaghetti na ktore mialam cholerna ochote (mimo ze zjadlam "swoj" obiad). Jakos sie powstrzymala, bo po pierwsze glupio mi przed nim a po drugie mysle o tym, ze jutro znowu bede narzekac i zaczynac diete "teraz to juz na pewno".. ech nie ma lekko :/

ja niestety jestem bardzo gruba, ale jeszcze nie tak bardzo, żeby zakwalifikować się na operację żołądka.

najgorsze jest to, ze nie moge przestać żreć (bo juz inaczej tego nie nazwę) a pozniej siebie nienawidze:-(

chociaz wiem, że problem leży w psychice. Powód obżerania jest głęboko ukryty w podświadomości.

Ale nawet jeśli wiem, że robię sobie krzywdę jedząc, to nie mogę się opadnować i żrę.

ja też :-(

erha minus---> probowalas poradzic sie dietetyka/lekarza itd? Zastanawiam sie wlasnie skad sie bierze takie obzeranie? Wydaje mi sie, ze to lezy gdzies w glowie po prostu. JA mialam tak, ze przytylam baaardzo miedzy gimnazjum a liceum i pozniej miedzy matura a studiami :/ Jednak moja mama przez te lata wydzierala sie na mnie "znowu bedziesz jesc?" " schudnij troche" "pobiegalabys" "jak ty wygladasz" przez co jadlam jeszcze wiecej :/ Chowalam sobie batony w biurku i jadlam sama zeby nikt nie widzial i nic mi nie mowil. Kiedys tata tak samo wzielam sobie chyba 2 garsc chipsow a tu tekt "Tobie chyba juz wystarczy" wierzcie mi ze czulam sie jak nikt... ech...teraz bardziej sie tym przejmuje niz wtedy.

nie nie byłam u dietetyka. Ale cóż dietetyk? ułoży dietę 1000 kalorii typu 1/2 jogurtu, 1/2 jajka i takie tam. A ja będę głodna i w końcu się poddam, tak jak to było przy innych dietach.

kimczi-ja tez sie odchudzam, chce zrzucic 3-4 kg i jak narazie dobrze mi idzie,wiec tymbardziej zal by mi bylo jakbym sie złamała:) Dziewczyny,ja mysle,ze nad tym nalezaloby popracowac z psychologiem. To jest po prostu uzaleznienie, tak jak z alkoholem...

dla mnie potrzebna byłaby dieta która zniweluje uczucie głodu.

też to porównuję do alkoholizmu.

ale ja mowie o jakims dobrym dietetyku a nie takim ktory ukonczyl jakis 3miesieczny kurs i uwaza, ze jest na jednej polce z magistrami, a daje kazdemu ta sama diete. Wydaje mi sie, ze DOBRY dietetyk na poczatku wyslucha Cie, zrobi dokladny wywiad i ulozy dla Ciebie diete. Wezmie pod uwage problem, to co lubisz, to czego nie lubisz itd.

jezowka27---> w takim razie dotrwajmy do konca dnia bez zadnej wpadki :)

dziewczyny... ja wlansie koncze zajadac słoik nutelli- lyżką zupną!! siedze sama w domu i jem. caly dzien potrafilam zjeść tylko 2 kanapki , a teraz na wieczor caly słoik czekolady- masakra jakas. wsytd mi samej przed soba ,ale nie potrafie sie opamietać. ostatnio przytyłam prawie 5 kg, wszytsko osadziło mi sie na brzuchu nogi szczupłe, ręce szczupłe a brzuch jak 7 miesiąc ciązy, niewiem co sie dzieje ale wygladam juz strasznie, potrafie czasem caly dzien nic nie jesc a czasem jem caly czas jakies "gówna

No tak,bo niewazne co to...alkohol,seks,jedzenie...wszystko to takie znieczulacze, działające chwile...dające złudne poczucie 'szczęścia'...a potem to już wiadomo...Problem lezy w psychice,nieumiejetnosc radzenia sobie z problemami-zajadanie ich...Praca z psychologiem dlatego bylaby konieczna,bo nalezaloby dojsc przyczyny...A na poczatek moze jakas literatura na ten temat? Mi kiedys bardzo pomogła ksiązka Louise Hay "możesz uzdrowić swoje życie":)

Szczerze to nie wiem nawet jak poszukać takiego dietetyka.

całą jesień obżerałam sie zimą9WOKOŁO JAK CO ROKU PRESJA ŻEBY SIE ODCHUDZAC A JA Z DOŚWIADCZENIA WIEM ŻE MOŻNAALE NAJPIERW TRZEBA SIE WYŻYĆ) wpierdalałam tyle żeby mnie zemdliło-jedyne czego pilnowałam to żeby niczego na co mama chęc nie brakło nigdy! A teraz kiedy wiosenka za pasem mam siłę na zastosowanie diety MŻ Nawet ma chęć na tą dietę bo ileż można żreć-przejadło mi się mogę chudnąć!

dla mnie lekarstwem na smutek itp jest cola :)

siemiatyczka,no troche to bez sensu,bo jeszcze zebys ten sloik zjadla na sniadanie to troche mniejsze zło...najgorzej sie objadac na wieczor...